Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kunnen zich in den loop van den dag meerdere malen herhalen. Men bedenke, dat onmiddellijk na de aanval het verschijnsel van Chvostek wel eens kan ontbreken. Ook bij parathyreoprive proefdieren is deze observatie gemaakt. Ook deze convulsies brengen eenig levensgevaar mee.

Veel minder belangrijk, want zeer zeldzaam, zijn een retentio urinae, die aan een kramp van den sphincter vesicae en een broncho-tetatiie, waarbij aanvallen van heftige benauwdheid door bronchiaalspierkramp als uiting van tetanie zouden voorkomen. (Ledeker).

DIAGNOSE EN PROGNOSE.

Na de beschrijving der verschijnselen is het niet noodzakelijk langen tijd stil te staan bij de diagnose van deze ziekte, die zoo typisch is, dat men ze meestal gemakkelijk herkent.

Dit geldt voornamelijk voor de carpopedaalspasmen, die in deze vorm eigelijk bij geen enkele andere ziekte voorkomen. Slechts verwarre men een tetanus of strychnine-vergiftiging (deel I, blz. 73, blz. 323) niet met deze carpopedaalspasmen, waarvan de krampen bij deze aandoeningen te onderscheiden zijn doordat ze ook en voornamelijk in de rug- en de buikspieren, in de kaak optreden, en de aetiologie kan worden vastgesteld.

Voor de convulsies verwijs ik voor de differentieeldiagnose naar deel II zenuwstelsel.

Een aanval van laryngospasmus moet men voornamelijk weten te onderscheiden van alle aanvallen van benauwdheid, die het gevolg zijn van een aandoening van de larynx (zie deze) van een compressie van de larynx of trachea door een vergroote thymus (zie deze) of ander orgaan, en ook van de aanvallen, die bekend zijn als wegblijven, zooals deze bij neuropathie voorkomen (zie deel I, blz. 475).

Men moet bij de tetanie de prognose altijd eenigszins gereserveerd stellen, als er manifeste symptomen bestaan of kort te voren zijn waargenomen. Elke aanval van laryngospasmus, elke aanval van convulsies moet als levensgevaarlijk worden beschouwd. Zoolang de therapie nog geen effect heeft gehad en men dus herhaling van deze aanvallen moet vreezen, kan men nog niet gerust zijn. Als regel geldt evenwel, dat men door de therapie kan bereiken, dat de tetanie binnen een week zoover geneest, dat de manifeste symptomen, die levensgevaar opleveren, niet meer voorkomen.

THERAPIE.

De opotherapie heeft tot nu toe bij de behandeling van de

Sluiten