Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

darmocclusie. In al deze gevallen is een nauwkeurig wikken en wegen der symptomen een zorgvuldig anamnestisch onderzoek naar de wijze van ontwikkeling van het ziektebeeld noodzakelijk om de juiste diagnose te kunnen stellen.

Wanneer de nerveuze symptomen domineeren, dan kan men aan meningitis herinnerd worden, maar men vindt dan toch gemakkelijk, dat de typische meningeaalsymptomen ongeveer alle ontbreken. Soms begint het ziektebeeld met een coma of met convulsief zoodat men zelfs van een comateuze en van een convulsieve vorm der hypoepipephrie gesproken heeft, welke laatste typisch is voor de zuigelingen met een haematoom der bijnieren Indien beide bijnieren door een bloeding vernietigd worden, kunnen de verschijnselen op die van een hersenbloeding gelijken, zoodat men van een apoplectiforme der ziekte gesproken heeft Wanneer de symptomen van hart en vaatstelsel in het centrum der verschijnselen staan, dan kan men vooral tijdens een acute infectieziekte gevaar loopen een acute incompensatio cordis te diagnosticeeren. Toch ontbreken stuwingssymptomen. Men meent tegenwoordig, dat sommige gevallen van zgn. hartdood bij diphtherie of scarlatina op bijnierinsufficientie berusten.

Chronische bijnierinsufficientie. De ziekte van Addison is in typische gevallen met melanodermie vrij gemakkelijk te herkennen. Alen bedenke dat langdurig gebruik van arsenicum eenzelfde pigmentatie van de huid kan geven, en dat ook bij melano-tumoren eoms pigmentaties van de huid worden waargenomen. Omdat de ziekte meestal door tuberculose wordt veroorzaakt, is het nuttig om naar andere localisaties der ziekte te zoeken. In sommige gevallen heeft het radiologisch onderzoek licht kunnen brengen, doordat op de Röntgenfoto de schaduw van een verkalkte bijnier te zien was of doordat tumoren van de bijnier zichtbaar werden.

De atypische vormen zijn moeilijker te herkennen. Herhaaldelijk staat men in twijfel, of men een vermoeidheid met slappe pols, of een spierslapte op rekening moet zetten van een bijnierinsufficientie. Soms krijgt men schijnbaar steun voor een dergelijke opvatting door het succes van een opotherapie, maar ook dit argument is niet overtuigend.

THERAPIE.

Evenals bij de andere endocrine klieren kan men van de toediening van bijnierpraeparaten of extracten van bijnieren of van adrenaline eenig succes verwachten in gevallen van insufficientie der klieren. Daarbij moet niet in de eerste plaats gedacht

Sluiten