Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de kinderen na enkele dagen te gronde gaan. Een lang leven is ook niet beschoren aan kinderen met een transpositie van de groote vaten.

De congenitale hartgebreken, die klinische beteekenis hebben, onderscheiden zich voornamelijk in drieërlei opzichtwat betreft de prognose. De goedaardigste, waarbij de kinderen vaak zonder storing volwassen worden, zijn die, waarbij slechts een hartgeruisch voorkomt, dat meestal afhankelijk is van een open septum ventriculorum. Er zijn grootmoeders bekend, die deze ziekte van Roger hebben. De kwaadaardigste zijn de vormen met sterke cyanose, waarbij reeds heel jong een duidelijke insufficiëntia cordis bestaat. Er is tusschen deze uitersten een aantal overgangen. In die gevallen wordt de prognose voornamelijk behee'rscht door het al of niet bestaan van een insufficiëntia cordis.

DIAGNOSE.

Wanneer men een kind met een ziekte van Roger ausculteert, dan hoort men het typische geruisch. Verwarring met andere hartaandoeningen, die andere geruischen geven, is meestal wel te vermijden. De meeste overeenkomst heeft het geruisch van de mitralis-insufficiëntie. Dit is ook systolisch, is het sterkst te hooren naar binnen van de punt van het hart, terwijl de 2Je pulmonaaltoon versterkt pleegt te zijn. Bovendien is er in de anamnese een koortsachtige ziekte of zelfs een rheumatiek of chorea te vinden. De congenitale cyanose is — als er anders geen duidelijke hartafwijkingen: geen geruischen, geen vergrooting, geen functioneele storingen aanwezig zijn — te verwarren met elke andere cyanose. Men denke aan de mogelijkheid van een enterogene cyanose, die het gevolg is van chronische darmstoringen waarbij een methaemoglobinaemie of sulfhaemoglobinaemie kan ontstaan. Spectroscopisch kan men deze stoffen in het bloed aantoonen. Maar bovendien is de kleur heel anders en heeft de cyanose niet bestaan, voordat het kind diarrhoe had. Ook zijn er beschreven vormen van cyanose, die zelfs familiair voorkomen, en waarvan de oorzaak onbekend is.

Dat het bij een eenmaal bestaan van een insufficiëntia cordis van ernstigen graad zeer moeilijk, zoo niet onmogelijk kan zijn om de oorzaak vast te stellen spreekt van zelf. Slechts doordat men weet, dat de ziekte uit de prilste jeugd dagteekent, kan men tot de juiste diagnose komen.

') American Journal diaeases of children.

*) Dunn, Archivos of pediatrics.

Sluiten