Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ontbreken bijna nooit, en bij kinderen is de frequentie van een aandoening van het pericard tijdens een endocarditis opvallend groot. Mackenzie zegt zelfs: „it would be better to use the term carditis than to use such misleading terms as endocarditis and pericarditis". ')

Bij de residuen der acute ontstekingen geldt in mindere mate hetzelfde. Een duidelijk defect aan de mitralisklep, waardoor deze insufficiënt is geworden wordt door vele kinderen zeer lang goed verdragen, door enkele veel minder goed. Bij deze laatste is de oorzaak van het eerder insufficiënt worden van de hartspier een sclerose van de hartspier, die gelijktijdig met de klepvernietiging is ontstaan. Toch zal getracht worden de verschijnselen afzonderlijk te beschrijven naar gelang endo- peri- of myocard is aangetast.

ACUTE MYOCARDITIS.

Het doel van het medisch onderzoek tijdens een acute infectieziekte, waarvan bekend is, dat zij dikwijls een hartaandoening veroorzaakt, is in hoofdzaak dit: het aangetast zijn van het hart te bepalen, en zoo vroeg mogelijk het begin van de hartaandoening vast te stellen. Helaas kan men zelden meer zijn dan toeschouwer bij het optreden van deze complicaties. Meestal zijn onze geneesmiddelen, ook al zijn ze een krachtig wapen tegen de oorspronkelijke ziekte, machteloos tegen de hartcomplicatie. Ook dit zeer nederig gestelde doel om uit te maken, of het hart al dan niet door de microörganismen is aangetast, is niet zoo gemakkelijk te bereiken. Men kan zich daarbij leelijk vergissen. Een belangrijk criterium is de pols, en voornamelijk de frequentie van de pols tijdens de ziekte. Deze is altijd omdat de temperatuur verhoogd is, frequenter dan in gezonde dagen. Maar een bijzonder sterke toeneming van de frequentie ziet men bij myocarditis. Even belangrijk is een irregulariteit van de pols (zie later). Deze is soms het gevolg van de tot een klein gebied beperkte laesie van de hartspier, zooals wanneer er een geleidingsstoring bestaat. Ook uitvallen van enkele polsen, of een pulsus alternans komen voor. Mackenzie vermeldt ook het optreden van atriumfibrillatie met zeer slechte prognose. Bij een myocarditis tijdens een sepsis, of polyarthritis is meestal de hartdofheid vergroot en bestaan er geruischen door insufficiëntie van de sluiting der kleppen van mitralis en tricuspidalis. De harttonen zijn zwak.

Deze verschijnselen berusten op een verlies van tonus van de

') 1. c. pag. 79.

Sluiten