Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De grootste beteekenis moet men daarom toekennen aan de eenvoudige voorschriften, die bestaan in de zorg voor rust in elk opzicht. De positie in bed moet zoo gekozen worden, dat het kind rustig kan slapen. De voeding moet gegeven worden in een vorm, dat het kind geen storing van de digestie met tympanie van de buik krijgt en geen opgezette maag. Soms kan men goed doen door het kind een ijsblaas op de hartstreek te leggen, maar men verwachte daar geen wonderen van, en late ze wegnemen, als het kind het niet prettig vindt. Tegen onrust en slapeloosheid geve men lauwe afwasschingen of brometa.

Zeer belangrijk is, kinderen, die eenig letsel aan myo-, endoof pericard hebben overgehouden, zeer lang rust te laten houden, en een begin van beweging niet toe te staan, voordat elk symptoom van infectie en van insufficientia cordis is verdwenen.

De therapie der pericardiaal-exsudaten is een chirurgische.

CHRONISCHE HARTAANDOENINGEN.

Met een uitzondering, de tuberculeuze pericarditis adhaesiva, is de chronische verkregen hartaandoening bij kinderen het gevolg van een acute myo-, endo- of pericarditis. De chronische hartaandoeningen door intoxicaties of door arteriosclerose komen niet of hoogst zeldzaam voor. Slechts moet nog even vermeld worden, — maar meer dan een vermelding is overbodig — dat bij congenitale sypkilis een chronische verandering der aortakleppen kan voorkomen of een chronische myocarditis, die evenzeer een uitzondering vormen op den boven gegeven regel. Deze afwijkingen zijn zoo zeldzaam, en de verschijnselen zoo gemakkelijk af te leiden, dat ik ze verder buiten de bespreking houd.

Als rariteit vermeld ik nog dat Mackenzie bij 5 patiënten met spierrheumatisme, een subacute myocarditis vond, met typische teekenen eener aandoening van de atrio-ventriculaire geleidingsbanen.

Ik stel mij voor om de beschrijving dezer chronische hartaandoeningen te beperken tot die van de litteekens der laesies. Wil men weten, welke verschijnselen er van de voortdurende ontsteking het gevolg zijn, dan leze men het vorige hoofdstuk na-

Achtereenvolgens worden dus besproken:

1°. Sclerose van het myocard.

2°. Klepgebreken.

3°. Concretio pericardii.

Sluiten