Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den voor. De prognose van het aangeboren hartblok schijnt gunstig te zijn.

Een behandeling behoeven wel de meeste patiënten met hartblok, maar het hartblok zelf vereischt geen speciale zorg. Digitalis verergert de geleidingsstoring, maar dit is geen afdoende reden om het niet te geven, als hot om andere reden gewenscht is. Daar asphyxie een hartblok kan veroorzaken (Lewis), kan men trachten door zuurstof-inhalaties het kind goed te doen.

Men overwege steeds de mogelijkheid van syphilis en een specifieke therapie.

TACHYCARDIE.

De pols van kinderen 'is altijd al frequenter dan bij volwassenen. Vaak wordt door emoties bij nerveuse kinderen de pols buitengewoon frequent. Door overgang van de liggende in de staande houding is de verandering in frequentie soms zeer sterk, zoodat men zelfs van orthostatische tachycardie heeft gesproken.

Interessant hoewel zeer zeldzaam zijn de aanvallen van tachycardie: de paroxysmale tachycardie. Daarvan kent men vele verschillende oorzaken. De echte typische paroxysmale tachycardie, die plotseling begint en even plotseling ophoudt, wordt veroorzaakt door een regelmatige reeks extrasystolen. De pols is dan uitermate frequent 180 en meer. Meestal zijn het atrium-extrasystolen. Op de frequentie heeft de vagus zeer weinig of geen invloed, ze varieert niet door overgang van liggende in zittende houding noch door de ademhaling. De duur is eenige seconden of eenige dagen. Daarbij komen als de aanval lang duurt allerlei symptomen van hartinsufiiciëntie, angina pectoris, braken en teekenen van collaps.

Het zijn nog al eens patiënten met mitralis-stenose of met teekenen van een myocarditis, die een dergelijke paroxysmale tachycardie kunnen krijgen. Gevallen, dat de patiënt tijdens een aanval sterft, zijn niet zelden.

Door de frequente hartsactie hebben de atria geen voldoende gelegenheid hun bloed kwijt te raken. Men ziet in dergelijke gevallen een ventriculaire venapols.

De therapie is grillig. Sommige menschen weten, dat hun aanval onmiddellijk ophoudt, als ze een bepaalde houding aannemen. Soms verdwijnt de aanval, als de patiënt gebraakt heeft of door een ijszak, die op het hart gelegd wordt of ook wel na een intraveneuze injectie van digitaline of strophantine, of door compressie van de N. vagus aan de hals.

Door een aanval van atriumlibrillatie kan ook een paroxymale

Sluiten