Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

PHYSISCH ONDERZOEK.

Wie met de kennis van de methode van onderzoek en de techniek daarvan bij volwassenen vertrouwd is, staat vreemd te kijken, als hij deze bij het onderzoek van kinderen in toepassing brengt.

De beteekenis van een nauwkeurige inspectie van de thorax en van de uitzetting bij de ademhaling is bij kinderen, vooral als ze heel jong zijn, gering. Dit komt, doordat de ademhaling frequent en oppervlakkig is, en bovendien vaak onregelmatig, terwijl een kind gemakkelijk de eene helft van zijn borstkas kan optrekken en de andere stilhouden, waartoe hij juist zijn toevlucht neemt, als hij wordt aangespoord diep adem te halen. De moeilijkheid, die men ondervindt om een jong kind precies symmetrisch neer te leggen, bemoeilijkt do percussie en auscultatie. Want geduldig wachten, totdat men met de houding en ligging tevreden is, is niet wenschelijk, omdat het kind dan vaak begint te schreeuwen. Ook moet men goed weten, dat het normale ademgeluid van kinderen veel scherper en relatief luider is dan bij volwassenen, en dat bij hen boven een vochtpphooping in de pleura (empyeem) even goed bronchiaal ademen kan voorkomen als boven een infiltraat.

Bij de inspectie let men op thorax-difformiteiten, die door rachitis ontstaan, veel bij kinderen voorkomen, en welker invloed op ernst en verloop van longaandoeningen zeer groot is. Men ziet naar plaatselijke uitzetting van de thorax, welk verschijnsel men bij kinderen vaak gemakkelijk kan apprecieeren en dat meestal van vochtophooping in de pleura afhangt. Ook kan men nagaan of er intrekkingen zijn van de laterale deelen van de thorax en van het jugulum.

De frequentie der respiratie wordt genoteerd, die ook bij kinderen ongeveer } van de polsfrequentie behoort te zijn, en op onregelmatigheden in het type wordt gelet. Cheyne-Stokes respiratie is niet zeldzaam bij kinderen met cerebrale afwijkingen.

Palpatie. Door palpatie worden de resultaten van de inspectie gecontroleerd en aangevuld. Men voelt vaak gemakkelijk de reutelgeruischen, die afhankelijk zijn van de aanwezigheid van slijm, dat door de luchtstroom in de bronchi in trilling wordt gebracht. Ter beoordeeling van de stemfremitus, zal men liefst wachten, totdat het kind schreeuwt; dan kan men vaak duidelijke verschillen in de intensiteit van de trillingen opmerken.

Percussie. Deze moet bij kinderen zeer zacht geschieden. Als het kind jong is, zal men het kind op een zacht kussen plat neer-

Sluiten