Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn van de mond, een brait de pot fêlé, bronchiaal of amphorisch ademgeluid, klinkende vrij grootblazige rhonchi. Maar dit is zeldzaam, omdat er meestal multiple kleinere aanwezig zijn. Van deze zijn de symptomen dezelde als van een bronchitis. In deze vergevorderde gevallen is de pleura meestal vergroeid

BH Röntgenonderzoek vindt men de hooge stand van het diapbragma, dat weinig bij de ademhaling wordt bewogen en de verplaatsing der organen, terwijl overigens de verschijnselen onduidelijk zijn: de zieke kant is diffuus slechts wat minder

doorzichtig.

AETIOLOGIE.

Van de gevallen van chronische longschrompeling met of zonder de vorming van bronchiectasen bij kinderen is de oorzaak meestal een bronchopneumonie. Vooral de vaak chronisch verlqopende bronchopneumonieën na kinkhoest zijn hiervoor berucht. Maai ook die na mazelen, of na griep kunnen deze chronische longaandoening ten gevolge hebben. Het zijn in al deze gevallen secundair binnendringende bacteries, die de rechtstreeksche oorzaak van bindweefsel woekering zijn. Tuberkelbacillen, die zelden de primaire oorzaak van het proces zijn, kunnen secundair binnendringen en vinden dan een geschikte bodem voor hun verdere ontwikkeling. Men lette hierop bij de verpleging van deze

kinderen.

PROGNOSE.

De prognose is niet erg gunstig. Want de kans op een ongunstig einde door een compliceerende bronchitis of bronchopneumonie is vrij groot en dreigt telkens weer. Ook is de cachexie te vreezen, die het gevolg is van groote bronchiectasen, waarbij bovendien gevaar voor hersenabsces bestaat.

DIAGNOSE.

De herkenning van deze aandoening is in zijn latere stadia vrij gemakkelijk. Als men de maatstaf van de pathologie der yo wassenen aanlegt, dan loopt men gevaar de ziekte voor tuberculose aan te zien. Indien de tuberculine-reacties negatief uitvallen en het sputum geen tuberkelbacillen bevat, kan men deze ziekte gemakkelijk uitsluiten. Het spreekt vanzelf, dat bij oudere kinderen alleen een negatieve tuberculine-reactie beteekenis heeft voor de diagnose. Slechts bij zeer oppervlakkig onderzoek zou men deze afwijking voor een pleuritisch exsudaat kunnen houden. e aroote verschil is, dat bij deze ziekte alle organen naar buiten

Sluiten