Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Bij de kleinere plekjes lette men vooral op thoraxdifformiteiten. De rachitische thoraxmisvormingen kunnen deze locale atelectase veroorzaken. Maar bovendien zoeke men naar de broncheolitis, waarvan trouwens de verschijnselen meestal zoo duidelijk en vaak zoo alarmeerend zijn, dat ze onmiddellijk de aandacht trekken. Een uitstekend middel in acute gevallen is het geven van een warm bad, gevolgd door een koude overgieting.

THERAPIE.

Er bestaat slechts één behandeling, die succes kan hebben .voor de atelectase zelf en deze is, dat men het kind diep laat adem halen.

Bepaalde ademhalingsgymnastiek moet bij chronische vormen soms worden toegepast. Maar men ga tot het geven van voorschriften in deze richting niet over, voordat men zekerheid heeft, dat de atelectase kan cn mag worden opgeheven, en of niet beter eerst de oorzaak der afwijking moet worden behandeld. Corpora aliena moeten natuurlijk eerst worden verwijderd, drukkende tumoren en bronchiaalklieren verbieden de toepassing der ademhalingsgymnastiek. Zoowel bij deze oorzaken als bij de pleuritis en pneumothorax is nauwkeurige overweging van de vraag, of reeds het oogenblik is aangebroken voor diepe ademhalingen, die het ziekteproces zouden kunnen activeeren en doen recidiveeren, is aangebroken. Bij do rachitische misvormingen moet men het herstel nog bevorderen door de rachitis te behandelen.

EMPHYZEEM.

SYMPTOMEN.

Het emphyzeem komt bij kinderen voor als chronisch omphyzeem bij lijdertjes aan astlima of een zeer hardnekkige chronische bronchitis.

De verschijnselen zijn dan, dat het kind spoedig kortademig is, dat het moeite heeft met de uitademing, terwijl het door een chronische droge bronchitis voortdurend kucht. Bij objectief onderzoek valt dadelijk de eigenaardige vorm van de thorax op, die breed is van voor naar achteren. De ademhaling is vrij langzaam en hot expirium is verlengd. Bij percussie is do toon hypersonoor: een doostoon, staan de longgrcnzen laag en zijn deze weinig bewegelijk, zoodat de absolute hartdemping niet is af te grenzen. Slechts bij hooge uitzondering zijn er symptomen van stuwing, als leververgrooting, oedemen aan de onderste extremiteiten of ascites. Wanneer deze aanwezig zijn, moet men trouwens

Sluiten