Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lympho sar komen zich onderscheiden door vergroeiing der klieren onderling en met de omgeving en doordat daarbij verweeking dikwijls voorkomt. Verwarring met leukaernie is uit te sluiten door nauwkeurig bloedonderzoek en doordat hier een neiging tot bloeding tot de gewone verschijnselen behoort. Men kan de diagnose door anatomisch onderzoek van een vergroote lymphklier meerdere zekerheid geven. Men kiest daartoe een lymphklier, die ongeveer zoo groot is als een hazelnoot, laat deze verwijderen onder locaalanaesthesie, en zal een stuk daarvan naar den patholooganatoom zenden en uit de rest trachten op serum een bacil van Hodgkin te kweeken.

PROGNOSE.

Er is geen geval van genezing bekend. De duur van de ziekte wisselt sterk. Er zijn mededeelmgen gedaan van een verloop van eenige weken, andere van 7 jaar, maar meestal duurt de ziekte ongeveer 2 3 jaar. Merkwaardig is wel, dat er soms een remissie in de verschijnselen merkbaar is, waardoor men zich niet moet laten verleiden de prognose gunstiger te stellen.

THERAPIE.

Tot nu toe is deze machteloos. Tijdelijke verbetering der sj'mptomen heeft men gezien van arsenicum, van Röntgen- en radiumbestraling. Na een operatieve verwijdering ziet men meestal onmiddellijk weer recidief optreden.

ZIEKTE VAN BANTI.

Onder de ziekten, waarbij splenomegalie een belangrijk verschijnsel is, en die met anaemie gepaard gaan, wordt de ziekte van Banti gekenmerkt door leucopenie, en door de ontwikkeling in latere stadia van een atrophische levercirrhose met ascites. Bovendien komen daarbij typische histologische afwijkingen in de milt voor, die door Banti onder fibro-adenie worden samengevat.

De oorzaak van de ziekte ligt in het duister, of liever men weet niet zeker of de gevallen, waarbij een mogelijke oorzaak van afwijkingen als splenomegalie, anaemie en levercirrhose met ascites gevonden wordt tot de ziekte van Banti behooren.

\ elen zijn van meening, dat men dan kan spreken van een ziekte van Banti door syphilis, malaria bijv., en houden dus vol, dat de ziekte van Banti een groep van afwijkingen is, die niet de naam van een morbus sui generis verdient. Anderen rekenen deze niet tot de ziekte.

Banti meent, dat het uitgangspunt van de ziekte de milt is

Sluiten