Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Als teekenen van een algemeene infectie vindt men bij het chronisch gewrichtsrheumatisme vaak lichte verhooging van de temperatuur en leucocytose. Bijna altijd zijn de kinderen vrij sterk anaemisch.

Van bizondere beteekenis zijn de lymphklier zwelling en die soms bij deze kinderen worden aangetroffen. Indien daarbij nog komt een groote harde milt, dan spreekt men wel van de ziekte van Still. Ook deze afwijkingen berusten meestal op een chronische tuberculose, soms ook op syphilis.

VERLOOP.

Hoewel ook bij kinderen ongeneeslijke vormen van chronisch gewrichtsrheumatisme voorkomen, is de regel toch, dat het kind na maanden of jaren ziek te zijn geweest en na tijden van verbetering en verergering te hebben doorgemaakt, ten slotte geneest. Het schijnt, dat de prognose van de gevallen, die acuut begonnen zijn, beter is dan van de chronische vormen.

DIAGNOSE.

Het is in den regel zeer gemakkelijk het chronisch gewrichtsrheumatisme te herkennen. Men denke even aan de mogelijkheid van gewrichtsvervormingen door tabes of syringomyelie.

Veel grooter beteekenis heeft de aetiologische diagnose. Zeer nauwkeurig onderzoek is vereischt naar teekenen en aanwijzingen van de congenitale syphilis. Men verrichte de reactie van Wassebmann, speure in de anamnese en zoeke bij het kind naar andere afwijkingen, die hierop wijzen. Valt dit onderzoek negatief uit, dan strekke men de nasporingen uit naar teekenen van tuberculose, waarbij men behalve van anamnestische gegevens ook van tuberculine-reacties gebruik maakt. Hét spreekt van zelf, dat soms een duidelijk begin na scarlatina of in aansluiting aan een gonococcie dit onderzoek naar de aetiologie vereenvoudigt. In alle gevallen, ook al is de tuberculeuse of syphilitische aard van de ziekte bewezen, moet men zich nog de vraag voorleggen, in hoeverre er teekenen van insufficiëntie der endocrine klieren bestaan.

THERAPIE.

Bij de behandeling van kinderen met chronisch gewrichtsrheumatisme laat men zich leiden door de kennis der aetiologie.

Is de oorzaak congenitale syphilis, dan dient een krachtige antiluetische behandeling te worden toegepast, waarvan het resultaat meestal zeer frappant is (zie deel I p. 276 enz.). Wanneer de

Sluiten