Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en een onbewegelijkheid van de onderste longgrenzen. Daarbij is er meestal een duidelijke verkorting van den percussietoon. Zelfs kan er een zoodanige verdikking van de pleura bestaan, dat de percussietoon gedempt is. Het ademgeluid is meestal wat verzwakt.

Het is noodzakelijk om in al deze gevallen nauwkeurig te trachten uit te maken of er een proces in gang is, zoodat een voortdurende verergering te vreezen is. Men zie hiervoor het hoofdstuk over cirrhose van de long bij longziekten.

DIAGNOSE.

In elk stadium kan de pleuritis met andere ziekten verward worden. Men kan de pleuritis sicca, waarvan de diagnose berust op de vondst van het typische wrijven, miskennen, als men dit geruisch niet juist interpreteert. Het meest ligt de fout voor de hand, dat men bronchitische geruischen of rhonchi ten onrechte voor wrijven houdt. Door te letten op de bovengenoemde typische eigenaardigheden van het pleurawrijven voorkomt men deze vergissing het best.

De exsudaten in de pleura kunnen verward worden met infiltraten in de long. Vooral de zgn. massieve pneumonie, waarbij ook de grootere bronchi verstopt zijn, geven ongeveer dezelfde verschijnselen bij onderzoek. Daarbij is evenwel geen verplaatsing der organen te vinden, ontbreekt de driehoek van RauchfussGrocco, is de bovenbegrenzing der demping een andere, daar deze de grens tusschen boven- en onderkwab volgt, is de oksel vrij, en wordt typisch sputum opgehoest. Ook een Röntgenfoto kan de diagnose vergemakkelijken (zie fig. 128). De adhaesieve pleuritis moet worden onderscheiden van een cirrhose van de long (zie deze).

PROGNOSE EN THERAPIE.

Deze hangen grootendeels af van de oorzaak van de ziekte. Toch kan men ook een symptomatische behandeling niet missen. Tegen de pijn kan men probeeren, wat warme omslagen of warme pappen uitrichten, of ook wat aspirine geven. Werkelijk afdoende hulp is tegen de pijn slechts van narcotica te verwachten. Omdat het slechts enkele dagen noodig is, kan men een enkele keer vóór de nacht wat morphine of opium geven. Bij kinderen beneden 6 jaar zou ik het evenwel niet willen voorschrijven.

Voor de genezing van een pleuritisch exsudaat komt nog in aanmerking de verwijdering van het vocht. Deze is beslist aangewezen bij empyemen. Men zal soms — vooral bij zuigelingen en als de oorzaak van het empyeem een pneumococcen- of staphylococcen-infectie is — kunnen volstaan met een aspiratie van

Sluiten