Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met sterke teekenen van een actieve rachitis nog in het geheel niet zitten noch zelfs zich oprichten uit de liggende houding en eenige maanden later leert het dit aan, zonder dat men daarnaast altijd duidelijke verbetering van de verdikking der epiphysairgrenzen ziet. Dit doet de stelling, dat de spierzwakte een zelfstandig symptoom is, dat van ziekte van spieren (en banden) afhankelijk is, aan waarschijnlijkheid winnen.

Wij wijzen er hier nog op, dat er ook bij mikroskopisch onderzoek in de spieren der rachitici veranderingen zijn opgetreden.

Bij de zware vormen is de duur van de rachitis zeer lang. Dat hangt ook daarmee samen, dat de oorzaak niet is weg te nemen, en in vele gevallen bestaat er een circulus vitiosus, doordat de rachitis het voortduren van de aandoening, waardoor ze veroorzaakt is, (bronchitis) in de hand werkt.

OORZAKEN EN PATHOGENESE.

De oorzaken \an de rachitis zijn velerlei. Men kent ze waarschijnlijk niet alle. Wel is men ervan overtuigd, dat er niet een bepaalde ziekte is, die de oorzaak is van de rachitis.

Naast familiaire invloeden moet men aan alle infecties en intoxicaties beteekenis toekennen voor het ontstaan van de rachitis. Ook werkt de kunstmatige voeding bevorderend, waarschijnlijk voornamelijk door intermediair van voedingsstoringen. Toch komt ook bij de borstkinderen rachitis vrij veel voor, maar men ziet toch zelden zware vormen bij hen, behalve in gepraedisponeerde families. Ken ziekte, waarvan men het allerbest den invloed op het ontstaan van rachitis kan nagaan, is de kinkhoest.

Herhaaldelijk is men in staat op te merken, hoe een kind, dat tevoren volmaakt gezond was en al staan kon, na een kinkhoest slap is geworden en zich niet meer kan oprichten, en dat dit dan het gevolg is van een rachitis. Des te grooter is de kans hierop, naarmate de kinkhoest meer complicaties heeft gegeven.

Dit voorbeeld leert, dat het vooral de langer durende infecties zijn, die de rachitis ten gevolge hebben. Met Marfan moeten wij zelfs de tuberculose en de syphilis als oorzaken van rachitis noemen. Daarnaast zijn een chronische bronchitis, recidiveerende bronchopneumonieën, pyodermie, langdurige voedingsstoringen of - bij oudere kinderen — een chronische darmcatarrh de meest gewone oorzaken van een rachitis.

Stellig moet dan ook de invloed niet worden vergeten van het leven in slechte huizen, en het gebrek aan frissche lucht. Dit volgt alleen al daaruit, hoe snel men een kind, dat uit een armoedige eenkamerwoning komt en overgeplaatst is naar de tuin

27

Sluiten