Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ziekte, die ook de hydrocephalus veroorzaakte, komen soms voor een spastische paraplegie of hemiplegie of ataxie met verdwenen reflexen aan de onderste extremiteiten.

Vrij dikwijls ziet men opticus-atrophieën en ook strabisme door oogspierverlammingen voorkomen. Nystagmus is geen uitzondering. Ook verlammingen van andere hersenzenuwen komen voor. Zeer dikwijls wordt het kind psychisch achterlijk, of zelfs idioot.

Het verloop van een hydrocephalus wisselt sterk. In een aantal gevallen wordt de schedel korten tijd grooter en blijft dan de verdere vergrooting uit, dan weer gaat de vergrooting langen tijd onophoudelijk voort om ten slotte vaak nog tot- stilstand te komen.

Bij lumb aalpunctie vindt men meestal, dat het vocht onder verhoogde druk uit de naald spuit. Het lumbaalvocht zelf kan volkomen normaal zijn. of ook de eigenschappen van een ontstekingsvloeistof bezitten, dus een positieve Nonne vertoonen, of lympho- of leukocyten bevatten. Dit is afhankelijk van de oorzaak en van de phase, waarin men onderzoekt.

AETIOLOGIE.

Een hydrocephalus internus, waarbij het vocht in de ventrikels is opgehoopt, zoodat de hersenmassa gecomprimeerd wordt, kan ontstaan door ontstekingsprocessen, waarbij dan de vochtophooping op dezelfde wijze tot stand komt als bij een exsudatieve pleuritis. Deze ontsteking is in de meningen of in het ependym der ventrikels gelocaliseerd. Ook afwijkingen van de vaten der telae choreoïdeae worden wel als oorzaak genoemd. Men heeft bovendien het ontstaan van een hydrocephalus te verwachten zoodra de afvoer van het ventrikelvocht gestoord is. Dit kan het gevolg zijn van compressie van de vena magna Galeni, of van een afsluiting van de communicatie tusschen intracerebraaivocht en de subarachnoïdale ruimte (openingen van Magendie en Luschka). Deze afsluiting is meestal weer het gevolg van acute of chronische ontstekingsprocessen.

Een hydrocephalus ontstaat in vele gevallen door een congenitale syphilis. Vaak zijn het kinderen met slechts geringe hydrocephalus, w*aarvan de progressie naar een specifieke therapie, luistert. Ook na een trauma zijn gevallen voorgekomen.

DIAGNOSE.

Het is zelden moeilijk een hydrocephalus te herkennen. Indien men deze diagnose gesteld heeft, moet men evenwel nog niet tevreden zijn. Zooveel mogelijk moet men trachten te weten te

Sluiten