Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de mogelijkheid, dat of rachitis of congenitale syphilis de oorzaak is dezer misvormingen.

4. IDIOTIE BIJ ORGANISCHE ZIEKTE-PROCESSEN IN CEREBRO : HYDROCEPHALTTS, ENCEPHALITIS, MENINGITIS, ENZ.

Hier hangt de ernst van de idiotie van tal van factoren af. Aller eerst is van belang de leeftijd, waarop het kind ziek wordt, dan ook de uitgebreidheid van het proces. Herhaaldelijk is de psychische storing bij deze vormen van weinig ernstigen aard.

Meestal is de idiotie stationnair, omdat het ziekteproces als zoodanig genezen is, en slechts litteekenweefsel over is.

Op vooruitgang is weinig te rekenen: het kind gaat wel vooruit maar blijft bij gezonde kinderen evenveel ten achter.

ACUTE ENCEPHALITIS.')

De oorzaak van een encephalitis is ongeveer altijd een acute * infectie-ziekte. Men ziet ze na een influenza, kinkhoest, roodvonk, mazelen, febris typhoidea, acute enteritis, dysenterie en diphtherie. Soms is de ziekte schijnbaar primair. Ook tuberculose zou soms de oorzaak zijn geweest.

Tijdens een epidemie van de ziekte van Heine-Medin heeft men enkele gevallen van encephalitis beschreven, die werden beschouwd als veroorzaakt door het virus van deze ziekte.

Evenals bij vele andere organische zenuwziekten is het kind dikwijls van nerveuze constitutie, en is soms een trauma capitis voorafgegaan.

Als gevolg van de infectie met een specifiek virus is op te vatten de encephalitis lethargica (zie later).

SYMPTOMEN.

Van do verschijnselen van een acute encephalitis zijn, afgezien van die van de localisatie afhankelijk, de convulsies de voornaamste. Deze treden plotseling op; ze duren meestal eenige dagen, herhalen zich telkens, en kunnen de vorm aannemen van de partieele epilepsie. Tusschen de stuipen in is het kind suf en slaperig, zelfs comateus en bewusteloos. De koorts, die tijdens de ziekte, waarvan de encephalitis het gevolg was, optrad, blijft voortbestaan. Ook braken komt een enkele maal voor. Daarbij ontbreken alle teekenen van meningitis: er is geen nekstijfheid, geen symptoom van Kernig. Bij lumbaalpunctie vindt men dan ook geen enkel abnormaal verschijnsel, behalve een geringe verhooging van den

') Comby. Archives de médec. des enfants 1907 p. 577.

32

Sluiten