Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verloop, hun symmetrische localisatie aan de wortel der extremiteiten, de afwezigheid van electrische degeneratie-reactie of fibrilaire trekkingen, of het voorkomen van pseudohypertrophie te onderscheiden.

PROGNOSE.

\

Er komt van de verlammingen, die uit een poliomyelitis overblijven, nog vaak heel veel terecht. Het schijnt dat de prognose in gevallen, waarbij de pijn heftig is, over het algemeen het gunstigst is.

THERAPIE.

De behandeling bestaat in de eerste weken in volmaakte rust. Nadat de ziekte zelf genezen is, moet men beginnen met een poging om zooveel mogelijk te redden wat er te redden valt.

Het .doel moet daarbij zijn om alle spieren, waarvan een deel der ganglioncellen vernietigd is, te oefenen en hun voedingstoestand te verbeteren. Bovendien moet het ontstaan van contracturen zooveel mogelijk worden voorkomen.

Men bereikt dit het beste door actieve oefeningen. Men moet voor elk bizonder geval eerst uitmaken welke spieren voornamelijk verlamd zijn, en zoekt dan oefeningen uit, waarbij juist deze spieren worden gebruikt Om de verlamde spieren uit te zoeken kan men het best gebruik maken van een electrisch onder-zoek (zie boven). Ter voorkoming van contracturen dienen de passieve bewegingen, die door massage worden gevolgd of voorafgegaan. Ten slotte komt ook in aanmerking een ■ electrizeeren der half verlamde spieren. Dit kan de therapie krachtig steunen, mits het goed wordt toegepast. Doel daarvan moet zijn om de spieren, die spontaan moeilijk of niet tot contractie zijn te brengen, door de prikkel van den electrischen stroom zich te laten samentrekken. Vrijwel nutteloos is de electrisatie van een compleet verlamde spier en verkeerd het prikkelen van de spieren, die geheel normaal zijn. Men moet daarom dit therapeutisch electrizeeren laten voorafgaan door een electrisch onderzoek, waarbij de punten worden opgespoord vanwaaruit de spieren, die voor deze behandeling in aanmerking komen, kunnen worden geprikkeld.

Ter behandeling van difformiteiten en contracturen, die bij complete veriaraming van spieren niet kunnen uitblijven, beschikt men over tal van orthopaedische methoden van behandeling, die meestal pas na maanden lang durende pogingen tot verbetering kunnen worden toegepast.

Sluiten