Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOOFDSTUK YIII. HET ZENUWSTELSEL YAN DEN N. OCTAVUS.

1. Inleiding.

Bij de algemeene beschouwingen over den hersenstam i.s in Deel 1, p. 274 en v.v. de opmerking gemaakt, dat zich aan liet kopeinde van de medulla spinalis een aantal functioneel verschillende zenuwstelsels bevinden, die een meer of minder zelfstandige beteekenis in het groote sensu-motorische geheel hebben verkregen.

Indien de voorstelling juist is, dat het de prikkels uit de buitenwereld zijn, die de organen van het levend wezen, waarop zij inwerken, helpen volmaken, dan zal hun invloed wel het eerst spreken daar, waar de voedingsverrichtingen zich afspelen. Zal het kopeinde van het dier op voldoende wijze tegemoet komen aan de eischen der eerste dierlijke levensvoorwaarde — de voeding — dan moeten daar meer dan elders, de daarvoor noodige organen gedifferentieerd en volmaakt worden. Onder hen spelen een groote rol, de ontvangstations voor prikkels, die in onze vorige beschouwingen zijn aangezien als de wekkers van intero-receptieve impulsen, van welke de voeditigsreflexen uitgaan.

Inderdaad bevinden zich aan het kopeinde van het dier — niet alleen bij de hoogere vertebraten — zoowel de intero-receptieve ontvangstations die in het ruggemerg beschreven zijn, als de reflexwegen die er van afhangen, op een veel hoogeren trap van ontwikkeling, dan zij in de caudale segmenten bezitten.

De betrekkelijk eenvoudige bouw, welke deze stations in het spinale zenuwstelsel vertoonen, zou geen grondslag kunnen wezen voor de samengestelde zelfregulatie door de voeding geëischt. Het machtige stelsel van eigen kernen en gecompliceerde reflexsystemen, dat aan den latero-dorsalen rand der medulla oblongata gevonden wordt, is eer in staat om de wonderlijk stelselmatige regeling der voedselverwerking op zich te nemen. Zij zijn in Deel 1, hoofdstuk 5 en 6 uitvoerig besproken.

Dit intero-receptieve, aan het kopeinde van het ruggemerg geplaatste,

Sluiten