Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De smalle voorwand der trommelholte noemt men haar parics caroticus. Tegen dien wand ligt de bocht der arteria carotica interna, vergezeld van de plexus caroticus eri waaruit vele zenuwvezels eveneens de trommelholte binnendringen.

Haar onderwand, de parics jugularis wordt door de vena jugularis omhoog gewelfd. Hij is individueel in dikte zeer wisselend, dikwijls door groote of kleine openingen — dehiscenties — doorbroken en kan zelfs als beenigen wand ontbreken.

De achterwand der trommelholte, de parics viasloidcus cavi tympani voert regelrecht in de beenholten die in den processus mastoideus liggen, in de cellulae mastoidei.

Drieërlei redenen zijn er, waarom enkele hoofdzaken uit de anatomische verhoudingen in het middenoor, hier moesten worden aangestipt.

Vooreerst is de behandeling van den N. octavus, zonder experimenten aan het eindorgaan verricht, niet mogelijk. Wie echter aan het labyrinth wil experimenteeren, moet een inzicht hebben in de hier beschreven verhoudingen. Zelfs is met dit doel voor oogen in fig. 232, de meest belangrijke, d. i. de mediale wand der trommelholte eener kat afgebeeld, nadat de voorwand van den meatus auditorius externus is weggebeiteld, de annulus tympanicus gekliefd en de bulla ossea geopend is. Deze, naar de natuur bij 8-malige vergrooting ontworpen teekcning van de trommelholte is dan ook zooveel mogelijk getrouw weergegeven.

In de tweede plaats zijn er voor den klinicus-neuroloog zeer groote klinische belangen verbonden aan de kennis der anatomie van het middenoor. Tal van acute infectieziekten van hersenvliezen en hersenen gaan uit van infecties der trommelholte, die door haar samenhang met de keelholte, al te gemakkelijk daaraan smetstoffen kan ontleenen. Niet alleen de otiater, ook de neuroloog, komt telkens te staan voor de acute en chronische aandoeningen, die van het middenoor uitgaan.

Van de trommelholte kunnen zij voortschrijden naar de cellulae mastoideae, of zij kunnen langs de openingen van den paries jugularis, zich in de omgeving der vena jugularis en vandaar naar de sinus durae matris toe, voortplanten. Dan kan periphlebitis, sinusthrombosis en pachymeningitis ontstaan.

Ook langs het tegmen tympani kunnen de infectieuse aandoeningen zich direct voortzetten naar de middelste schedelgroeve toe en aldus opnieuw tot bovenstaande processen aanleiding worden. Langs lymphwegen kunnen zij gaan en de aanleiding tot leptomeningitis worden, of wel zonder continuiteitsuitbreiding de aanleiding worden tot het acute hersenabsces.

Maar niet alleen secundair aan keelprocessen kan de trommelholte worden geïnfecteerd. Primaire, allereerst tuberculeuse aandoeningen van het rotsbeen kunnen op het cavum tympani overgaan en zoowel primair, als door tusschenkomst der trommelholte, tuberculeuse meningitiden in het leven roepen.

Sluiten