Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met den ondergang van alle oorsprongscellen van deze vezels. Dergelijke kernatrophieën hebben tot kenmerk, dat de cellen, wier axonen afgesneden zijn, te gronde gaan.

Beide reeksen van experimenten hebben vóór- en nadeelen, maar zij vullen elkander op zeer bevredigende wijze aan.

De éénzijdige exstirpatie van het tuberculum en van den nucleus ventralis N. VIII bij pasgeboren dieren, heeft zeer constante gevolgen.

In fig. 285 is een reeks foto's weergegeven, waaruit zij blijken. Het praeparaat is afkomstig van een konijn, dat langer dan twee jaren (van Sept. 1905—Juli 1908) de operatie, eenige dagen na de geboorte verricht, heeft overleefd. Bij x in fig. 285 A en B vindt men de overblijfsels der operatie-wonde aan de rechter zijde.

Het meest treffende gevolg der operatie is, dat het distale einde van het corpus trapezoides aan de zijde der operatie geheel en al is verdwenen (fig. 285 A en B). Meer proximaal voegen zich bij het trapezoied o.a. de stevige bundels commissuur-vezels, die de olijfkernen vereenigen en is de atrophie van het corpus trapezoides niet meer zoo duidelijk.

Van de stria acustica zijn de beide pedunculi naar de laterale octavuskernen (fig. 285. A) afgesneden, maar de vezels, die er zich uit de kleine hersenen bij aansluiten en zich boven op deze pedunculi plaatsen, zijn blijven staan (fig. 285. B). Dit heeft tengevolge, dat in de proximale niveaux een aantal vezels in de rechter stria acustica overschiet (fig. 285. C). Bij volledige doorsnijding der stria acustica verdwijnen deze vezels ook.

Het volledig verlies van de rechter trapezoiedvezels heeft bepaalde gevolgen.

le. De nucleus trapezoides medialis wordt aan de gekruiste, linker, zijde kleiner.

Deze atrophie wordt in het leven geroepen, omdat alle vezels, welke in deze kern eindigen, verdwenen zijn.

Celverlies komt er niet in voor. De cellen komen tengevolge van het vezel verlies dichter bij elkander te liggen, zij worden wel wat kleiner, nemen intensief kleurstoffen op, maar zijn ten slotte weinig veranderd. Deze geatrophieerde kern wordt echter doorbroken door de onbeschadigde linker tiapezoiedvezels, terwijl omgekeerd door de rechter kern geen vezels meer heengaan, omdat in het rechter corpus trapezoides te dezer hoogte geen zenuwvezels (fig. 285. A en B) meer te vinden zijn.

Het valt tevens op, dat, bij ontstentenis van trapezoiedvezels uit den nucleus ventralis \ III, rechts een vezelbundel zichtbaar wordt, die uit den tractus spinales N. V te voorschijn komt, in ventro-mediale richting loopt door de dorsale lagen van het trapezoied en in den mergmantel der nuclei olivares superiores (fig. 285 A fibr. e. tr. sp. ad. c. tr.) overgaat.

2°. De nuclei olivares superiores zijn aan weerskanten kleiner geworden. In de hier weergegeven foto's (fig. 285 A en B) is alleen hun distalen pool getroffen. Daar is het vezelverlies in den mergmantel van deze

Sluiten