Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

blik van haar ontstaan een daarbij behoorende tonus in bepaalde spiergroepen, snel en op nauwkeurige wijze gereed is gemaakt.

De groote beteekenis dezer instellingen maakt het dus wel begrijpelijk, waarom het reflexmechanisme, dat elke wijziging in de hoofdbeweging registreert en met een bepaalde tonus verandering beantwoordt een omvangrijke plaats moet innemen. Boven alles moet dit stelsel zeker werken en het is ook zoodanig ingericht, dat niet al te groote functie-stoornis in een der onderdeelen gemakkelijk kan worden goedgemaakt door een daaraan verwant onderdeel.

De samenkoppeling der onderdeelen is namelijk veelvuldig en op meer dan een wijze verzekerd.

De veelvuldigheid der samenkoppeling der daartoe samenwerkende impulsen is treffend.

Voor zoover wij tot nu toe met de kleine hersenen hebben kennis gemaakt (d. w. z. nog afgezien van de complicaties, welke door hun verbindingen met het prosencephalon wordt gegeven) zagen wij daarin een orgaan, waarheen zich proprio-receptieve vezels naar de cerebellaire schors, en labyrinth-vezels naar de kernen begeven. Samenwerking tusschen proprioreceptieve en labyrinth-functies wordt hier dus mogelijk.

Een ander orgaan, waarin iets dergelijks gebeurt, hebben wij in het mesencephalon leeren kennen. Daar komen proprio-receptieve, optische en vezels uit het labyrinth bijeen.

Het zijn vezels uit dezelfde primaire octavuskernen en vezels uit dezelfde primaire proprio-receptieve kernen, die zoowel naar het cerebellum als naar het mesencephalon gaan. In het mesencephalon is dus een tweede orgaan, waarin een samenwerking tusschen proprio-receptieve en labyrinthfuncties, ditmaal met optische functies gepaard, kan tot stand komen.

Nog weer op hooger niveau staat het thalamencephalon, naar welker ventro-laterale en mediale kernen opnieuw proprio-receptieve en labyrinthvezels komen en waar samenwerking op nog grooter schaal te zoeken is. En er is nog met geen woord gerept over het machtige stelsel van verbindingen over het prosencephalon. Genoeg echter om de veelvuldigheid dezer samenkoppelingen toe te lichten. Met elkander vormen die verschillende organen een groot stelsel tot auto-regulatie der instelling van het lichaam, welks regelmatigen arbeid de voorwaarde is, zonder welke impulsen uit de hersenschors zich nooit zouden kunnen omzetten in de doelmatig toegespitste beweging, die het kenmerk der handeling is.

Toch is de zekerheid der auto-regulatie niet alleen beschermd door een telkens herhaalde samenwerking op steeds hooger niveau. Nog veel meer is zij dit, omdat tevens de voorwaarden aanwezig zijn, dat de onderdeelen van het geheel in elkanders plaats kunnen treden.

Bijna nergens vindt men in het octavus-stelsel, een directe verbinding tusschen de primaire ontvangkern en de motorische uitvoerkern. Misschien alleen tusschen nucleus triangularis en nucleus N. VI. Naast een gecom-

Sluiten