Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hersenen eener vrouw, die tengevolge eener traumatische encephalitis, het grootste deel van het rechter cerebellum heeft verloren.

Als gevolg daarvan is er eveneens een zeer belangrijke atrophie in de gekruiste kernen der pars ventralis pontis ontstaan. Van den rechter bruggearm is er slechts een kleine rest overgebleven. Dientengevolge is er ook een omvangrijke reductie van de vezels, die door de rechtszijdige kernen heengaan. Oogenschijnlijk is de verkleining der rechtszijdige ventrale ponshelft zelfs grooter dan de linkszijdige.

In werkelijkheid zijn alle kernen der tegenoverliggende linker zijde geatrophieerd. Thans echter is het beeld in celpraeparaten geheel anders.

In allen is er een geducht celverlies. Zeer sterk is dit in de mediale en ventrale kernen, waar vooral aan het proximale einde geen cel meer over is, maar ook in de laterale, pedünculaire en dorsale kernen is er celverlies op groote schaal.

In verband met het experimenteele feit, dat op p. 377 werd besproken als een fundamenteel feit, mag men aannemen, dat de kernen der ventrale bruggeafdeeling uitsluitend van het cerebellum afhangen. Men zou hieruit tevens mogen afleiden, dat de verbinding der kernen met het cerebellum in hoofdzaak een gekruiste is.

Hier wordt alleen die hoofdzaak vastgehouden. Later bij de gedetailleerde behandeling van het cerebellum kan de vraag onder de oogen worden gezien of die verbinding wel uitsluitend gekruist is, of zij dit slechts voor enkele kernen en indien dit zoo is voor welke kernen (mediale en ventrale) dat geldt.

Dan ook kan eerst over de vraag gesproken worden of er ook in den bruggearm, naast het machtige cerebello-petale stelsel, ook cerebello-fugale stelsels voorkomen.

Want voor alles is het noodig, dat de hoofdzaken scherp in het licht worden gesteld.

Zij zijn:

l6. De vezelstelsels in den pes pedunculi ontspringen uit het groote naar voren gelegen stuk hersenschors, dat de parietale, temporale en frontale lobben omvat. Die stelsels nemen daar elk een bepaalde plaats in.

2e. Noch het rhinencephalon, noch het occipitaal gelegen hersenstuk, waartoe ook de gyrus angularis en de overgangswindingen van de slaapkwab naar de achterhoofdskwab worden gerekend, zenden vezels in den pes pedunculi.

3e. Van deze vezelstelsels gaan alleen zij, die uit den gyrus centralis anterior ontspringen als pyramide-bundel door naar de motorische kernen van het segmentale orgaan, dat in het ruggemerg ligt.

4e. De drie overige vezelstelsels eindigen allen in de kernen der ventrale ponsformatie, vermoedelijk zoodanig, dat elk dezer stelsels een eigen kerngebied daarvan verzorgt.

5e. Uit de cellen dezer kernen (die na totale exstirpatie van het cerebellum allen verdwijnen) ontspringen nieuwe stelsels, die door den ge-

Sluiten