Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dorsale kern, ten opzichte van de rechter geatrophiëerde ventrale kern.

Vergelijkt men deze cel-groepeering met die in de norma (fig. 307 I), dan ziet men, dat de bij de kat zoo machtige mediale (caudale) kern, voor verreweg het grootste deel tot de gekruiste dorsale kern behoort.

De atrophie dezer kernen blijft door de geheele kernzuil gelden, al is het ook gewenscht om datgene, wat men in het middenstuk der kernzuil ziet (fig. 370B), op eenigszins andere wijze te beschrijven.

Ook hier is rechts de cel-atrophie in de ventrale kern (fig. 370 B ve. atr.) zonder meer duidelijk, evenals die in de dorsale kern links (fig. 370 B d. atr. m. d. atr.). Ook hier zijn de verschuivingen der intacte kernen naar en in de gebieden der atrophische kernen zeer duidelijk.

Maar de intacte rechtszijdige dorsale kern is zeer groot, zóó groot, dat men wel doet om het stuk, dat langs den medialen rand van de ventrale kern is gelegen, als medio-dorsale kern af te scheiden van het kernstuk, dat dorsaal van de ventrale kern blijft.

Het eerstgenoemde kernstuk (fig. 370 B m. d.) is met den naam van medio-dorsale kern bestempeld. Deze kern atrophiëert aan de gekruiste zijde (fig. 370 B m. d. atr.) in het middelste en caudale kerndeel volkomen. Maar de gelijknamige kern der gelijke zijde verschuift thans ter aanvulling van de leege plaats.

De onderscheiding tusschen een dorsale en een medio-dorsale kern is gemaakt, om de enkele reden, dat het caudale deel der kernzuil bestaat uit een zeer groote dorsale kern (zie fig. 370 A d.), die bijv. bij den aap en misschien ook bij den mensch kleiner schijnt te zijn, maar toch groot genoeg om ook de middellijn te vullen.

In het middenstuk van de kernzuil, waar bij de kat een zeer groot stuk van de mediale afdeeling der dorsale kern aan de gekruiste zijde tot atrophie komt. vindt men bij kat, hond, aap en mensch ook de krachtige kern terug, die bij de kat de medio-dorsale genoemd is.

Diszelfde kern, die men met de namen van mediale kern, centrale kern, kern van P e r 1 i a heeft benoemd, speelt een groote rol in de literatuur. Hier werd bewezen, dat deze kern in het meer caudale gebied aan de gekruiste zijde de cellen verliest, als de N. oculomotorius vernield wordt.

Van nog veel meer belang is echter de doorsnede, die in fig. 370 C door het proximale deel der kernzuil is afgebeeld. Ook daar kan men nog altijd vaststellen, dat de gelijkzijdige ventrale kern en de gekruiste dorsale kern cellen hebben verloren, maar de dorsale kern is veel kleiner geworden.

Bovendien, en dat is van veel grooter belang, wordt hier beiderzijds de kern van Westphal-E dinger getroffen (fig. 370 C. W. Ed.) en beiderzijds kan men geen verandering in de daarin gelegen cellen vaststellen. Het mag zijn dat in de kern aan de rechterzijde de cellen dichter opeen liggen, en dat de linker kern ietwat verplaatst is naar de atrophische dorsale kern; maar die kleine veranderingen hangen samen met de noodzakelijke verschuiving, die de onveranderde kernen ondergaan.

WINKLER III. r.

Sluiten