Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nus en Rademaker), althans als cortex, striatum en cerebellum van het mesencephalon zijn afgesneden.

Onder den aanstoot van impulsen uit den lemniscus en uit het dak van het mesencephalon kan dus de roode kern een bepaald geheel van instellingen dragen. Zij zijn daaraan gebonden. Zeker echter is ook, dat de roode kern met behulp van andere afdeelingen, bijv. van het cerebellum, en van het striatum, een tal van andere impulsen verkrijgt en dat zij alle zich slechts behoorlijk kunnen doen gelden, wanneer het onderliggende geheel van reflex-uitingen, zooals Rademaker hen beschreef, ongeschonden ter hunner beschikking is.

Zoodra dus het oorsprongsgebied van een dergelijken gemeenschappelijken weg of die weg zelf verwoest wordt, is in het systeem één der hoofdzuilen, waarop alle hoogere reflex-uitingen aangrijpen, wankel geworden. Zij kunnen niet meer op correcte wijze worden uitgevoerd.

Het verlies van zulk een gemeenschappelijken weg stoort diep het functioneele geheel, wordt nooit volkomen gecompenseerd en laat een blijvend functie-verhes, een rest of residu na van grooten omvang.

Daarvan is ons een uitstekend voorbeeld bekend bij de vernietiging der cortico-fugale baan. Dan wordt het functie-verhes tot op zekere hoogte gecompenseerd, maar de niet meer te compenseeren rest, het residu-verschijnsel, de hemiplegische contractuur is blijvend.

Afgezien echter van de omstandigheid, dat aan alle individuen eener soort een aantal gelijkwaardige gemeenschappelijke wegen eigen zijn en dus ook bij den mensch een aantal zeer op elkander gelijkende residu-verschijnselen voorkomen, blijft het feit bestaan, dat de menschelijke zenuwstelsels individueel door enorme verschillen in bouw onderscheiden zijn.

Ondanks al die verschillen is het geheel bij allen ingesteld op het bereiken van een gelijksoortig eindresultaat.

Dit is, gelijk werd uiteengezet, verkregen doordat de auto-regulatie der op hoog niveau zich afspelende reflex-uitingen, achtereenvolgens, chronogen werd opgebouwd uit individueel variabele factoren. Maar de bereiking van dit eindresultaat door summatie is slechts mogelijk als de factoren niet al te zeer ongelijksoortige zijn, hoezeer zij dan, bij verschillende individuen binnen wijde grenzen mogen variëeren en de stoornis, die in het eindresultaat voorkomt; zal, ondanks schijnbaar groote verschillen, desniettemin min of meer eenvormig, monotoon moeten zijn. De auto-regulatie zal onjuist worden in grootte, in maat, in duur. Haar precisie zal geleden hebben door gebrekkige bijeenvoeging in arbeidsintensiteit, arbeidsomvang en arbeidstijd, maar de bijeenvoeging is altijd de bijeenvoeging van reflex-uitingen. Steeds worden op hooger niveau nieuwe bundels reflexen uitgelezen en aan de oudere toegevoegd.

De ontwikkeling van het zenuwstelsel leert ons opeenvolging in de rijping der onderdeelen kennen. Hand aan hand daarmee gaat, dat elke volgende bundel nieuwe reflexen gebonden is aan een bepaalden tijd van ontstaan met ruime variabiliteits-grenzen. Ontwikkelt zich een bundel reflexen

Sluiten