Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tisch eerste, groeve het oriënteerings-middelpunt. De lobus anterior cerebelli of lobus anticus cerebelli heeft bij beide schrijvers volmaakt dezelfde grens, en niet alleen dit, ook de onderverdeeling van die lob stemt tot in bijzonderheden overeen.

Bolk neemt vóór de oriënteerings-groeve, 3 andere hoofdgroeven aan en onderscheidt dus 4 lobjes, die hij 1, 2, 3 en 4 nummert. S m i t h kent maar drie van die lobjes, in overeenstemming met de oudere anatomie, maar dit verschil is van te minder belang, als men zich herinnert, dat S m i t h (fig. 386. 4) bij den mensch althans, (door zijn fissura «) eveneens de 4-deeling in de voorlob van het cerebellum bepleit. Bolk stelt scherp op den voorgrond, dat er geen enkele reden is om, embryologisch of vergelijkend anatomisch, in de voorlob een reeks parige organen te zien. Integendeel die lob is een voorbeeld van een onparig orgaan, een geheel, een enkel middelpunt van groei. En er is geen enkele reden hierin worm en hemispheren te onderscheiden. S m i t h zegt met eenigszins andere woorden eigenlijk hetzelfde.

Fig. 388.

Schema van het cerebellum volgens Bolk. Verklaring in den tekst.

Op den eersten aanblik schijnt het daarentegen alsof er bij vergelijking der schemata, achter de fissura I, zeer groote verschillen beginnen.

Bolk kent slechts twee cerebellaire lobben. Hij neemt achter de fissura I slechts één lob, den lobus posticus cerebelli aan, ofschoon hij toegeeft, dat de fissura prae-uvularis, de fissura secunda in de middellijn beduidt.

Dit brengt zijn gedachtengang mede. Het onparige orgaan zet zich namelijk caudaal van den sulcus primarius nog voort. Vooreerst nog over het geheele cerebellum, totdat een aan de sulcus primarius evenwijdige groeve (kennelijk S m i t h s fissura post-lunata) aan de laterale uitbreiding van het onparig orgaan een einde maakt. Door deze groeve wordt dus een voorste deel van den lobus posterior afgesneden, het is de lobulus simplex lobi postici cerebelli, die overeenkomt met de area lunata van Smith en een deel van zijn area supra-pyramidalis.

Sluiten