Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

torische uitingen, ook wanneer zij op een hoog niveau (transcerebellair of transcorticaal) plaats vinden, is een regeling, die volmaakt buiten het bewustzijn om kan gaan. In beide gevallen wordt de reflex-boog op een zeer hoog niveau vernield, misschien zelfs wel dezelfde reflex-boog, die in den cortex cerebri echter nog meer volkomen, meer af is (gecombineerd met den proprioreceptief corticalen reflex-boog), dan in het cerebellum. Te verwonderen is het dus niet. dat dan ongeveer gelijke coördinatie-stoornissen ontstaan. Van het cerebellum uit zullen die stoornissen misschien eer, door het compensatorisch benutten van andere (corticale) geheelen, hersteld kunnen worden. Mij schijnt de strijd, of het cerebellum alleen coördinatorische dan wel sensorische en coördinatorische functie heeft, een vrij overbodige strijd. Ontving het cerebellum geen impulsen, die wij, als zij bewust werden, proprio-receptieve sensaties zouden noemen, dan kon het niet een z.g. coördinatorischen invloed uitoefenen, maar uit het wegvallen van sommige reflexen na cerebellum-verwij dering mag niet tot verlies van bewust waarnemen worden besloten. Evenmin is dit echter geoorloofd bij dier-experimenten op de groote hersenen.

van R ij n b e r k's onderzoekingen stellen vast, dat er localisatie van functies in de kleine-hersenen bestaat, maar brengt tevens een nieuwe vraag aan de orde, naar de verdeeling der aanvoerende wegen, die tot het cerebellum komen over de verschillende gedeelten er van.

Misschien zijn van nog grooteren invloed dan de onderzoekingen van van R ij n b e r k, die van Barany geweest. Deze oorarts deed waarnemingen, welke merkwaardig goed pasten bij de onderstelling, dat een unilaterale bewegingsstoornis der gelijkzijdige bovenste extremiteit gevolg zou kunnen zijn van ziekte in den lobulus ansatus.

Barany meent dat de tonus-versterking, die in bepaalde spiergroepen door prikkeling van den N. vestibularis wordt in het leven geroepen, via de kleine-hersenen werkt, iets wat, gelijk van zelf spreekt, volstrekt niet noodzakelijk is. Volgens hem zouden de toegevoerde impulsen in het cerebellum naar behooren verdeeld worden.

Een normaal persoon bijv., wiens linker uitwendige gehoorgang met koel water van bijna 15° C. wordt gevuld, ontvangt aldus een prikkel van het linker horizontale kanaal en daardoor van den N. vestibularis op bepaalde wijze. Dan ontstaan verschillende reflex-uiting&i.

1 Nystagmus. De geprikkelde N. vestibularis dwingt de beide oogen naar links te wenden (langzame nystagmus-componente). Deze wending wordt door een snellen slag naar rechts gecompenseerd. Er ontstaat dus, daar men in de kliniek gewoon is, volgens de snelle componente te rekenen, nystagmus naar rechts, die toeneemt als men den proefpersoon naar rechts laat zien. Deze reflex-uiting behoeft, naar mijn meening, volstrekt niet over het cerebellum te gaan, maar kan evengoed haar weg zoeken over den nucleus van D ei t e r s.

2 Miswijzing. De normale proefpersoon is in staat om bij gesloten oogen met zijn eigen wijsvinger, een hem voorgehouden vinger terug te vinden, onverschillig of de bewegingen in een verticaal of in een horizontaal

Sluiten