Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

plexus wordt door zulke gevallen bewezen. Deze teekeningen dienen dan verder

om den functioneelen grond¬

slag der fijnere cerebellumstructuur in het licht te stellen.

Die structuur wordt dus op de volgende wijze gedacht: klim vezels, afkomstig uit pa-

laio-cerebellaire centripetale stelsels (als bijv. de spinocerebellaire en de vestibulocerebellaire wegen) wenden zich naar afdeelingen, die men tot het palaio-cerebellum mag rekenen. Zij vormen met de cellen van Purkinje de oudste, meest elementaire, directe synaps.

Naarmate neo-cerebellaire aanvoerende stelsels gevormd worden, voegen deze zich door intus-susceptie tusschen de reeds bestaande synapsen in en, als dit niet meer mogelijk is, plaatsen zij zich door appositie naast hen. De jongere toevoegsels, de mos vezels, zijn echter niet meer op eenvoudige, directe wijze verbonden met de cellen van Purkinje. Zij vormen een zeer veel meer samengestelde synaps met deze cellen. Voor haar vindt synaps plaats door tusschenkomst eener schakelcel, de dwerg-cel, welke loodrecht op haar dendrieten-velden geplaatste axoncollateralen, de nieuw geëischte verbinding tot stand brengt.

Daarbij wordt niet langer één enkele, maar een reeks achter elkander geplaatste cellen van Purkinje ingeschakeld.

Zijn deze elementaire mechanismen verkregen, dan worden nog verdere combinaties mogelijk. Korf-cellen staan gereed om een aantal naast elkander geplaatste cellen van Purkinje in te schakelen.

Deze architectoniek is in fig. 426 in een schema gebracht. De cellen van

Fig. 424.

Snede door een laterale lamella, loodrecht op de mergspaak bij olivo-pontine cerebellaire atrophie.

Sluiten