Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wijze langs het korfje (e2), elke excitatie uit het dradennet kunnen overbrengen op een rij naast elkander gelegen cellen van P u r k i n j e.

Deze gecompliceerde verhoudingen maken de cellen van P u r k i n j e tot cellen, wier analoga nergens anders in het zenuwstelsel te vinden zijn. Te eer zijn die verhoudingen voor de kennis der cerebellaire functie van belang,

Fig. 427.

G o 1 gi-kanaal-netwerken in de cel van Purkinj e. Naar G o 1 g i's methode.

omdat de axonen der cellen van Purkinje wel niet de eenige corticofugale axonen uit de cerebellum-schors zijn, maar wel de eenige, die den nucleus dentatus bereiken. Want de uit deze kern ontsprongen bovenste kleine-hersensteel voert alle cerebello-fugale vezels uit.

Om die reden is men gedwongen de cellen van Purkinje aan te zien als de fundamenteele elementen van den cortex cerebelli. De fijnere bouw van het cerebellum is rondom hen, als om een middelpunt geschikt. Het is de groote verdienste van Jelgersma deze gedachte in een scherpe formuleering, waarop wij later terugkomen, te hebben uitgesproken.

In cellen, die een zoo belangrijk keerpunt van functies vertegenwoordigen, moet zich wel een zeer levendige stofwisseling afspelen.

\\ aarschijnlijk is het daarom geen toeval, dat de cellen van Purkinje

Sluiten