Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

\ er volgens wordt ook de laterale kern, wier dorsale uitlooper het eerst ophoudt, kleiner en verdwijnt. Tegelijk met haar houdt ook het laterale gedeelte der peri-pedunculaire kern op. Eindelijk verdwijnt ook de dorsolaterale kern.

Aan het topeinde van de pons-V ar oli zijn dan nog alleen de ventrale en para-mediale kern en een deel der pedunculaire kern over. Bij het konijn, waar de intra-pedunculaire af deeling der pedunculaire kern betrekkelijk nog weinig tot ontwikkeling is gekomen en de para-mediale en vooral de frontale kernen zeer omvangrijk zijn, is dit kenmerkend voor de architectuur der brugge-kernen.

Men ontmoet hier dus een kern-groepeering volgens een schema, dat mutatis mutandis, op alle zoogdieren van toepassing kan worden geacht en dat in fig. 450 is weergegeven.

I

I

Rondom en in de longitudinale, uit den hersensteel afkomstige vezels, die door de ventrale Varols-brug heenloopen, ligt het middelpunt van het stelsel der brugge-kernen. Dit is de pedunculaire kern, die in een peri- en intra-pedunculaire kern wordt onderscheiden. Zelfs deze is bij het konijn relatief gering ontwikkeld.

Dit middelpunt wordt rondom door kernen omgeven.

Mediaal vindt men vooreerst de in de raphe opgehoopte cellen, de raphekern of mediale kern. Daaraan grenzend ligt de para-mediale kern, die bij het konijn zeer groot is.

Sluiten