Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lemniscus-steel (Meyner t's bundel van Fusz zur Haube), dus langs de mediale steel-straling gaat. Het maakt de toeneming van het aantal fibrae rectae in het distale derde gedeelte der V a r o 1 s-brug ook begrijpelijk.

Voor den nucleus reticularis lemnisei lateralis zijn de verhoudingen weer iets anders. De centrale, corticale en subcorticale innervatie dezer kern is in de eerste plaats afhankelijk van D é j é r i n e's lateralen pedunculus lemnisei (S c h 1 e s i n g e r's latero-pontinen bundel), die door de laterale steel-straling in het stratum lemnisei neerdaalt en onderweg talrijke vezels afgeeft aan een bepaald gedeelte der substantia nigra (korte verbindingen) en aan het proximale gedeelte van den nucleus reticularis lateralis.

Ook dit is in hoofdstuk IX besproken. Daar is de stelling uitgesproken dat, in deze proximale niveaux, wederom inschaltelings-kernen zijn geplaatst tusschen de centrale innervatie en de oorsprongs-kernen van de lilde en de IVde hersenzenuw.

De laterale lemniscus-kern is echter tevens een cerebellum-kern. Wederom rijst hier een nieuwe functioneele mogelijkheid. Het zou kunnen zijn, dat met het oog op de groote nauwkeurigheids-eischen, gesteld aan de ooginstellingen voor convergentie, op en neer bewegingen enz., de noodzakelijkheid geboren werd voor nieuwe reflex-combinaties op hooger niveau. Zij werd mogelijk door de verbindingen, die de inschakelings-kernen met het cerebellum aangingen. Daarmee wordt tevens verstaanbaar de aanwas, die het aantal fibrae rectae in het bovenste 3de brugge-deel te zien geeft.

In dit verband is het zeker van belang, de gevolgen te zien van een kleinen haard eenzijdig in het rechter distale derde deel der brugge-kernen gevonden, op de gekruiste nuclei reticulares. Deze haard, een verweekings-cyste, van welke de breedste latero-mediale afmeting 7 niM., de breedste dorso-ventrale afmeting ^ 6 millimeter en de breedste proximo-distale afmeting ruim 7 millimeter bedraagt, is aan zijn meest proximale einde in fig. 474 geteekend. Deze afbeelding teekent het proximale einde der cyste, op den overgang tusschen het middelste en distale derde deel der V a r o 1 s-brug. Zij is daar in tweeën gesplitst. Zij ligt lateraal naast het massieve vezelveld, dat voor het distale derde der brug kenmerkend is. vernielt de mediale, ventrale en interpedunculaire afdeeling der pedunculaire kern, voor zoover die in haar bereik liggen.

Nergens raakt zij de ventrale kern der rechter zijde. Zij doorsnijdt echter plaatselijk het stratum complexum ventrale volkomen en dit werkt terug op de gekruiste celhoudende vlechtwerken der nuclei reticulares. Zoowel de mediale als de laterale nuclei reticulares zijn veranderd. De cellen er van zijn in groot-en getale te gronde gegaan, de netwerken zijn in die kernen veel kleiner dan aan de gelijknamige zijde, zooals de foto in fig. 475 uitwijst. Daar is in fig. 475 A de foto weergegeven van den gelijkzijdigen, normalen nucleus reticularis lateralis met zeer celrijke vlechtwerken, die op den nucleus dorsalis rusten en zich uitbreiden tusschen de vezels van het stratum lemnisei, welke zij in velden uiteendringen. In fig. 475 B is dezelfde kern bij gelijke vergrooting gefotographeerd. Ditmaal echter toont de foto de kern gekruist aan de kleine

Sluiten