Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

mechanisme een zoo buitengemeen samengestelde functie, dat eerst door omvangrijke en dubbelzijdige cerebellum-laesies, de regelmatige samenvoeging van articulatie-bewegingen tot woorden, niet langer voor compensatie vatbaar is, en derhalve gestoord is.

Van welken aard echter de samenvoegende aard van het cerebellum is, blijft ons tot nog toe geheel onbekend. Waarschijnlijk zal de cerebellaire functie voor alle spierbewegings-functies, al zijn zij daar ook regionair verdeeld, overal dezelfde functie zijn. Daarvoor staat de overal gelijksoortige bouw der kleine-hersen-schors ons borg. Maar welke die functie is, ontgaat ons tot nog toe.

Luciani heeft de onvergankelijke verdienste, dat hij duidelijk voor oogen heeft gehad, dat het boven alles de schors der groote hersenen is, die het lokaal-teeken geeft aan de schors der kleine-hersenen. Hij heeft begrepen, dat de kleine-hersenen inwerkten op de motiliteit derzelfde spier-bewegingscombinaties, die door de gekruiste hemispheer werden geregeld. De groote schrede voorwaarts, die door Luciani is gedaan, was dat de laterale cerebellum-gedeelten inwerkten op de aan de cerebellum-helft gelijkzijdige extremiteiten-bewegingen en dat die cerebellum-helft de gekruiste hemispheer in haar arbeid steunde.

Dat en niet anders is de beteekenis van L u c i a n i's minder gelukkige uitdrukking, dat het cerebellum een versterkings-batterij der hemispheren was. Maar ofschoon daarmee te kennen gegeven was, dat voortaan de studie der kleine-hersen-functie aan die der groote hersen-functie vastgekoppeld moest zijn, is het aan Luciani, zoomin als aan de latere schrijvers, gelukt een voldoende verklaring te geven der z.g. cerebellaire ataxie.

Stellig is de inwerking van het cerebellum op de spieren der gelijkzijdige extremiteiten niet zonder nadere toelichting te definiëeren, als een toniseerende invloed op spieren. Mij werden door Prof. M a g n u s en Dr. Rademaker cerebellum-looze dieren getoond, waarbij het van bepaalde omstandigheden afhing of een bepaalde spiergroep slap of stijf was.

Niemand, die goed genezen cerebellum-looze dieren in hun doen en laten gadeslaat, zal den indruk krijgen, dat hun spieren sneller vermoeid worden, dan die van normale dieren. Luciani heeft astasie genoemd, datgene wat juist te verklaren was. Kortom met de woorden: atonie, asthenie en astasie komt men ter verklaring der cerebellaire bewegings-stoornissen niet heel veel verder. Maar wel is na Luciani belangrijk geweest, dat Fransche en Engelsche klinici, onder leiding van Babinski, Thomas, Grainger Stewart en G o r d o n Holmes, een nieuw element, een nieuwen factor, den tijd, hebben ingevoerd.

Het gaat bij de cerebellaire bewegingsstoornissen geenszins alleen om het verlies der samenvoeging van synchrone elementaire reflex-mechanismen, zooals bij de ataxie, bij lijders aan tabes of bij de vestibulaire ataxie, die al of niet gecompenseerd kunnen worden.

Het gaat om een stoornis in de juiste opeenvolging van reflex-mechanismen

Sluiten