Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Tegelijkertijd wordt het de vraag of men hier nog wel van het corpus juxta-restiforme mag spreken. De bind-arm heeft dit veld in twee ventraal nog samenhangende velden uiteengespleten. Het laterale veld waardoor de vezels van den tractus uncinatus heengaan, heeft een driehoekige gedaante.

Het is als een wig tusschen corpus restiforme en bind-arm ingedrongen.

Uit het medio-ventrale veld stroomen (fig. 490 D) een groot aantal vezels den bind-arm toe, vezels die alle uit het corpus juxta-restiforme, alsmede uit den n. sensibilis N. V zullen worden afgeleid.

Door hetgeen in fig. 490 is geteekend, komt een nieuw vraagstuk voor den dag ten opzichte van de herkomst der vezels van den bind-arm. Dit vraagstuk is tot nu toe nooit scherp aan de orde gesteld. Wel is men algemeen de meening toegedaan, dat de beide laterale cerebellum-kernen en vooral de nucleus dentatus of de oliva cerebelli mogen beschouwd worden als oorsprongs-kernen van den bind-arm. Inderdaad ziet men de dorso-laterale af deeling van den bind-arm, bij zijn meest distaal gelegen begin nagenoeg uitsluitend opgebouwd worden uit vezels (fig. 490 A en B) van deze kernen afkomstig. Maar niet alleen deze vezels vormen den bind-arm. Naast het cerebellaire vezel-aandeel bestaan er vezels van andere herkomst en in elk geval geen cerebellaire vezels, welke deelnemen aan het grooter wordende veld van den bind-arm. Het vraagstuk, dat dus ter sprake moet komen, is de onderscheiding der bind-arm-vezels in vezels, die door nucleus dentatus en nucleus emboliformis worden geleverd en dus van het cerebellum afkomstig zijn en in vezels, die stellig niet haren oorsprong in het cerebellum nemen.

Van welken aard deze vezels zijn wordt nog wel duidelijker, wanneer men den bind-arm volgt in zijn extra-cerebellairen loop.

Zoodra de tractus uncinatus (fig. 490 D) den dorsalen rand van het massieve, nu dus halvemaan-vormige veld van den bind-arm verlaten heeft en zich heeft omgeslagen om langs den medialen wand van het ovale veld in het corpus restiforme verder te gaan, begint tevens de verplaatsing van den bind-arm in ventrale en in mediale richting duidelijker te worden.

De lengte-as van het halvemaan-vormige veld draait uit het horizontale in het verticale vlak. deelt het corpus juxta-restiforme in twee deelen. Men ziet dus den bind-arm langs zijn lateralen rand vergezeld van een stuk er van, een eigen kern, de laterale leem van den bind-arm of nucleus lateralis brachii conjunctivi.

Deze kern is de laterale uitlooper van het corpus juxta-restiforme, evenals de mediale uitlooper er van de eigen kern vormt, die van nu af ook de mediale zijde van den bind-arm vergezelt en die den naam draagt van de mediale bind-arm-kern of nucleus medialis brachii conjunctivi.

Deze kernen zijn langs den bind-arm vooruitgeschoven voortzettingen van het corpus juxta-restiforme. Zij omsluiten den bind-arm, die overigens vrij aan de dorsale oppervlakte van het tegmentum ligt, aan beide zijden en zij herbergen vezels. Die vezels zijn het, welke van nu af aan de vezelmassa versterken van het massieve veld, dat de gedaante eener halve maan heeft, (fig. 491) maar zij zijn niet van cerebellaire herkomst.

Sluiten