Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bij machte is: successief op elkander volgende reflexen in de juiste volgorde te rangschikken en bijeen te brengen.

Op p. 332 werd uiteengezet, dat de nieuwe begrippen, die in de kliniek burgerrecht hebben verkregen, als dysmetrie, rebound-verschijnselen, dyssynergie, dys-dia-doko-kinesis, een gemeenschappelijken grondslag hebben. De tijd is als factor bij de functie der kleine-hersenen in rekening gebracht.

Reflex-uitingen, ofschoon zij op zich zelf beschouwd volkomen ongedeerd zijn, kunnen, in den daarvoor beschikbaren tijd, niet met elkander verbonden worden tot het doelmatig geheel van samenwerking.

Ik acht deze klinische ervaring op nieuw een mijlpaal op den weg der kennis van de kleine-hersenen.

Want, ook al geeft men toe, dat de juiste samenvoeging binnen een beschikbaar tijds-interval, een algemeene eigenschap der functie van het hoogste zenuwstelsel moet zijn, toch ware het denkbaar, dat juist in het cerebellum de voorwaarden daartoe doorzichtig waren en dat, zij als eigen functie van het cerebellum naar den voorgrond moet worden gebracht.

Jelgersma, aan wien wij meer oorspronkelijke gedachten op dit gebied te danken hebben, heeft een poging gedaan om juist deze functie, als de grondfunctie van het cerebellum, in verband te brengen met den fijneren bouw er van.

Het middelpunt dezer functie zoekt hij in de cel van Purkinje, die inderdaad een merkwaardig voorbeeld is eener cel, die meervoudigen afferenten toevoer ontvangt en tegelijkertijd meervoudige reeksen van aanstooten naar buiten kan zenden.

Deze cel ontvangt langs het corpus restiforme, door de klimvezels, den aanstoot uit de kernen van de perifere centripetale sensu-motorische zenuwen.

Maar zij ontvangt tevens door de mosvezels en de axonen der dwergcellen, de aanstooten uit het centrale zenuw-stelsel, als striatum (via olijf) en als cortex cerebri (via brugge-kernen).

De cel van Purkinje zendt echter langs den bind-arm efferente impulsen uit, die eenerzijds direct naar het ruggemerg teruggaan (collateralen van C a j a 1 langs den prae-dorsalen bundel) en anderzijds over de roode kern heen, zoowel met den cortex cerebri verbinding zoekt, als indirect nogmaals verbinding maakt met het ruggemerg.

Jelgersma is van meening. dat een cel, waarin een kruispunt van afferente en efferente aanstooten vereenigd kan worden, een voorwaarde is, die tot tijdsbesparing kan voeren.

Onmiddellijk nadat bijv. de cortex cerebri aan het ruggemerg een aanstoot afgeeft, moet de cel van Purkinj ein werking komen. Want de hoeveelheid van dien aanstoot, die in het ruggemerg is gekomen, wordt langs den korten weg der klimvezels teruggeworpen op de cel van Purkinje. Zij bereikt haar ongeveer terzelfder tijd, als ook de aanstoot uit den cortex cerebri, na tweemalige onderbreking in brugge-kernen en dwergcellen haar bereikt.

Het aldus aan de cel van Purkinje gegeven complex van aanstooten,

Sluiten