Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eveneens een zeer oud gebied van het rhinencephalon, dat als corpus mammillare bij de mammalia voortbestaat, en een middelpunt in de reukhersenen is, zooals in deel I, pag. 30 en volgende is beschreven.

In het mesencephalon ontstaat uit denzelfden medio-ventralen wand een ander zeer constant en oud deel van het rhinencephalon — het ganglion interpedunculare — dat in den fasciculus retro-flexus een rhinencephale straling opneemt (Deel I, pag. 30).

Ook bij de hoogste vertebraten zijn al deze oude bestanddeelen,betrekkelijk weinig veranderd, blijven voortbestaan.

De medio-ventrale wand der drie voorste hersenblaasjes, waaruit de bovengenoemde rhinencephale bestanddeelen ontstaan, vormt van oudsher een continuïteit met de substantia gelatinosa centralis medullae en met de daarmee verbonden oorsprong-area der autonome zenuwen.

Dit geheel nu is aan het kopeinde van het dier zeer innig verbonden met de pars intermedia pedis peduneul i en ingeschoven tusschen de aanvoerende en uitvoerende verbindingswegen van het pallium. Het zeer oude gedeelte komt er samen met een vormsel, waarin deelen van veel jongeren datum vertegenwoordigd zijn.

Die innige verbinding en de plaats der pars intermedia wijzen er op, dat deze laatste een belangrijke functioneele rol moet spelen, wellicht een leidende rol, bij de verbinding tusschen zeer oude en veel jongere functies. De vergelijkend anatomische overwegingen, die zooeven werden beschreven, maken het echter mogelijk, om tusschen de innig verbonden onderdeelen, substantia grisea centralis en het jongere gedeelte, grenslijnen aan te wijzen, ja, zelfs laten zij toe, het jongste deel der pars intermedia vrij scherp te begrenzen.

Met dit doel voor oogen zijn in fig. 502 een tiental opeenvolgende sneden door de hersenen van een konijn afgebeeld, die een gemakkelijk overzicht geven van de begrenzing der pars intermedia tegenover de substantia grisea. In fig. 502, No. 10 is de substantia grisea centralis ventraal aangezwollen tot het ganglion interpedunculare (g.i.p.). Het schijnt dan wel alsof ganglion interpedunculare met roode kern (n.r.) en substantia nigra (s.nigra) tegmentum en steel lateraalwaarts dringen.

Hier is de substantia grisea centralis vertegenwoordigd door haar dorsale afdeeling rondom den aquaeductus, door haar middelste afdeeling waarin talrijke vezelkruisingen worden aangetroffen en door haar ventrale afdeeling, het ganglion interpedunculare.

De pars intermedia bevat te dezer hoogte den nucleus ruber en de substantia nigra.

Tusschen beide in, in deze doorsnede tusschen ganglion interpedunculare en substantia nigra, ligt de fasciculus retroflexus.

Deze secundaire reukbundel uit het ganglion habenulae vormt een bruikbare scheidingslijn tusschen substantia grisea centralis en pars intermedia, die voor de distale steelafdeeling geldt.

Sluiten