Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

9

wanneer door de grootere ontwikkeling van pallium, cerebellum of striatum, de samengesteldheid van bouw der pars intermedia toeneemt.

Ter toelichting is in fig. 503, door teekening van 5 doorsneden door den hersensteel der kat, een overzicht gegeven van de pars intermedia bij dit dier.

In fig. 503, No. 5 wordt het distale einde van den hersensteel getroffen door het ganglion interpedunculare (g.i.p.), dat lateraal begrensd wordt door den fasciculus retroflexus (f.M.), die hier de begrenzing der substantia grisea centralis tegen de substantia nigra op zich neemt.

In de middellijn is de kruising der bind-armen geeindigd. Wel wordt de substantia grisea centralis nog doorboord door de kruising van Forel en door de kruising van M e y n e r t, maar de bind-arm heeft zich, na zijn kruising, tegen den ventro-medialen rand van de roode kern aangelegd.

Bij zijn verderen loop naar het ganglion habenulae strijkt de fasciculus retroflexus dan langs de mediale zijde der roode kern en neemt de begrenzing tusschen nucleus ruber en substantia grisea centralis op zich, totdat hij in het ganglion habenulae is overgegaan.

Intusschen is dan ook het corpus mammillare door de snede getroffen en zoodra de columna fornicis en de bundel van Vicq d'Azyr daaruit vrijkomen, scheiden deze bundels de pars intermedia af van den rondom het infundibulum gelegen gedeelte der substantia grisea centralis (fig. 503, No. 4. c.f.d., V. d'A z.).

De pars intermedia wordt hier gevormd door den hypothalamus, die reeds veel meer samengesteld is dan zij bij het konijn is.

Maar ook moet hier gewezen worden op de verhouding van het striatum en bepaaldelijk van den nucleus pallidus tegenover de zwarte kern. Bij de kat is die verhouding veel duidelijker dan bij het konijn, ofschoon zij ook daar (fig. 502, No. 5—8) zeer wel kan worden vastgesteld.

De globus pallidus nuclei lentiformis of zooals sedert Oscar Vogt gewoonlijk wordt gezegd, de nucleus pallidus of het pallidum, dringt van de laterale zijde in het voorste gedeelte der capsula interna en vergezelt haar in distale richting, tot in den pes pedunculi.

Als de tractus opticus zich tegen den hersensteel aanlegt, ziet men (fig. 502, No. 8) dat de nucleus pallidus zelfs in den hersensteel doordringt. Zelfs vormt deze kern daarin een betrekkelijk zelfstandige afdeeling. Grijze strooken, geplaatst tusschen de bundels van den hersensteel, loopen van de radiatio optica naar den hypothalamus (fig. 502, No. 9).

Maar veel duidelijker wordt dit zichtbaar in den hersensteel van de kat (fig. 503, No. 4).

Daar ligt een stuk van den nucleus pallidus tusschen de vezels van den hersensteel. Intusschen dringt de substantia nigra van de mediale vlakte uit, dorsaal van den hersensteel naar binnen en zendt eveneens uitloopers tusschen de hem samenstellende vezels, die schijnbaar met de grijze strooken uit den nucleus pallidus versmelten.

Ook bij menschen (fig. 504, No. 7—5) is dit het geval.

Sluiten