Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

«. een fronto-rubraal vezelstelstel (de tractus rubro-frontalis).

(i. een pallido-rubraal vezelstelsel (de tractus pallido-rubralis).

Al deze vier stelsels zijn in de voorafgaande paragrafen uitvoerig beschreven. De beide laatstgenoemde bundels loopen, nadat zij de capsula interna verlaten hebben, vereenigd verder. Zij vormen de ventrale afdeeling van het frontale merg der roode kern. Voordat zij daarin binnentreden, doorboren zij de dorsale laag er van, die door de twee eerstgenoemde bundels wordt opgebouwd, dan komen zij in het midden van het frontale merg en gaan als een centrale mergkegel in den hilus der roode kern.

De pallido-rubrale bundel dringt de centrale kern der roode kern binnen. De fronto-rubrale bundel blijft iets meer mediaal en gaat ten deele in het dorso-mediale merg der roode kern over.

De twee eerstgenoemde bundels omvatten, als zij de roode kern verlaten, den centralen mergkegel der twee vorige. Dan gaan zij verder als het dorsale bestanddeel van het frontale merg. De tractus rubro-thalamicus ontspringt uit de ventro-laterale kern, wijkt spoedig in den thalamus af, en voorziet de ventrale kern en de middelste partijen van de overige thalamus-kernen.

De rubro-corticale bundel ontspringt voornamelijk uit de dorso-mediale kern, ofschoon ook de latero-ventrale kern aan zijn oorsprong bijdraagt, en gaat naar de parietale kwab.

6°. Het frontaal geplaatste neo-rubrum zendt ook in caudale richting efferente stelsels uit. Vooreerst de reeds genoemde tractus rubro-reticularis cruciatus (von Monako w). Bij lagere dieren experimenteel aangetoond, is hij bij den mensch door pathologische ervaring vastgesteld. Bij den mensch vindt men daarnevens homolaterale wegen, die deels uit den nucleus pallidus, deels uit den nucleus ruber langs den tractus centralis tegmenti naar beneden gaan. Als zoodanig hebben wij onderscheiden:

«. een pallido-rubro-olivairen bundel, die uit nucleus pallidus en uit roode kern naar den mergmantel der nuclei olivares inferiores gaat.

een pallido-rubro-reticulairen bundel. Hij gaat uit den nucleus pallidus en uit den nucleus ruber naar de formatio reticularis pontis, medullae oblongatae en medullae spinalis, waar hij op de te voren beschreven wijze ook de zijstreng-kern van vezels voorziet.

Uit den samengestelden bouw van de roode kern blijkt wel, dat haar functie eerst in verband met die van het cerebellum, striatum, mesencephalon en thalamo-cortex kan worden behandeld.

Zoolang dit nog niet behandeld is, kan dus van de roode kern nog weinig orden gezegd. Wel zullen wij telkens op de roode kern terug moeten komen, bij de behandeling van de substantia nigra en van den nucleus van L u y s, die ons nu eerst moeten bezighouden.

Sluiten