Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Men ziet dan de mediale kern, tusschen den pedunculus mammillaris (fig. 582. B, p. ma.), fasciculus retroflexus (f. Mey.), lemniscus medialis (le. m.m.) en substantia nigra, overgaand in de area reticulata der laatstgenoemde kern en met haar lateralen uitlooper langs den dorsalen rand er van.

De mediale kern en de laterale uitlooper zijn kleiner geworden, hebben veel vezels verloren, maar ditzelfde is het geval met den nucleus intermedius en met de area reticulata.

Het blijft echter bij vezel verlies. Cel verandering vindt men in de substantia nigra dientengevolge niet.

Het is bekend, dat het aan vonGudden is gelukt, om door een kleine insnijding in den lateralen hersensteel, zonder het tectum of de corpora geniculata te kwetsen, bij konijnen zeer wijde, reactie-looze, pupillen te verkrijgen, ofschoon er geen stoornis in te zien was. Bij dit experiment is vermoedelijk de tractus peduncularis transversus, als hij zich uit den caudalen uitlooper der radiatio optica losmaakt en om den hersensteel heenslaat, doorsneden.

De tractus peduncularus transversus is dus als aanvoerbaan uit het optische stelsel voor de substantia nigra en naar de kern van L u y s, misschien ook naar de roode kern, op te vatten. Hij voert in de eerste plaats vezels naar de mediale kern en haar dorso-lateralen uitlooper, ook naar de area reticulata, en eindelijk zelfs naar de intermediaire kern. Desniettemin zijn de talrijke vezels, die in de mediale afdeeling en in den dorsalen rand van de substantia nigra worden aangetroffen, slechts voor een klein deel uit den tractus peduncularis trans versus afkomstig.

Om deze vezels verder te ontleden moet men den voorsten heuvel van het mesencephalon beleedigen en de degeneratie, die daarvan het gevolg is, aan M a r c h i-praeparaten bestudeeren. Zulk een experiment is reeds in deel I meegedeeld en in fig. 30 afgebeeld.

Toen werd beschreven, hoe er drie homo-laterale bundels ontaardden, die als tractus tecto-pontinus, tractus tecto-reticularis, tractus tecto-bulbaris door van Gehuchten werden onderscheiden.

Behalve de tractus tecto-bulbaris (fontaine-straling), interesseert ons hier, dat een groot aantal vezels door de commissuur der voorste heuvels heen naar de overzijde gaan. Zij gaan vervolgens wederom langs de fontainestraling en langs het middelste merg van den voorsten heuvel der andere zijde in ventrale richting. Met den homo-lateralen tecto-bulbairen bundel degenereeren een aantal vezels, die door het tegmentum heen gaan en dan de middellijn overschrijden. Wel gaat de groote massa dezer vezels in meer caudaal niveau door M e y n e r t's kruising in den praedorsalen bundel over, waarop vroeger in deel I werd gewezen, maar een aantal er van zoekt in meer frontaal niveau de meest ventrale afdeeling der commissura Wernekink en gaat door H a t s c h e k's kruising boven het ganglion interpedunculare naar de mediale afdeeling der substantia nigra. Dit is in fig. 583 A zichtbaar.

De vezels, die door de commissuur der voorste heuvels naar de overzijde

Sluiten