Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Lateraal van het corpus mammillare en van den bundel van V i c q d'A z y r, die door ons als deelen der reukhersenen tot de substantia grisea gerekend werden, ziet men dat in den hypothalanius een buitengemeen sterk ontwikkeld vezelveld is gekomen. Dit vezelveld h van Forel (fig. 619 h). wordt, zooals in Deel IV werd uiteengezet (zie b.v. fig. 596), in de eerste plaats opgebouwd uit vezels van de radiatio frontalis der roode kern, want het grootste deel dier straling gaat er in over.

Hier valt het op, dat het wordt opgebouwd uit bundels met dwarsdoorsneden vezels. Maar het veld splitst zich in twee velden, waarin de richting der vezels verandert. Daar vormen zij bundels met overlangs getroffen vezelrichting.

De dorsale dezer bundels, hx van Forel (fig. 619 hL) of de fasciculus thalamicus van den hypothalanius voert, gelijk wij hebben gezien, voornamelijk centripetale vezels naar den thalamus (verg. Deel IV, fig. 560). De ventrale dezer bundels, h2 van Forel (fig. 619 h2) of de fasciculus lenticularis van den hypothalamus voert, zooals wij eveneens hebben uiteengezet, centrifugale vezels uit het striatum naar de roode kern en verder naar het tegmentum van pons V a r o 1 i en van medulla oblongata (verg. Deel IV, fig. 564 enz.).

Tusschen de beide bundels in ligt de zona incerta (fig. 619 z. ine.), terwijl de kern van Luys (fig. 619 n. sth.) tusschen h2 en den hersensteel wordt gevonden.

Tegelijkertijd echter begint zich voor de eerste maal de substantia nigra (fig. 619 s. ni.) te vertoonen. Haar vindt men mediaal van den hersensteel, ventraal van de kern van Luys (fig. 619 rechts, n. sth.) en lateraal van de grootcellige laterale kern van het corpus mammillare. Onmiddellijk als zij is ontstaan, dringt de substantia nigra van dorsaal en mediaal uit met grijze strooken in den hersensteel. Dit is voor ons van belang. Meer bepaaldelijk toch zal dë aandacht worden gevraagd voor de verhouding tusschen deze grijze strooken en de vezelstrooken in de caudale af deeling der capsula interna of van den hersensteel. Vooral ook zal de verhouding besproken worden der grijze strooken, die van de substantia nigra aan de mediale zijde uitgaan en van die van den nucleus pallidus, dorsaal van den tractus opticus, dus lateraal in den hersensteel binnendringen.

De derde bijzonderheid, die voor ons van genoeg belang is, om thans reeds besproken te worden, is een overzicht te geven van de celstructuur, die kenmerkend is voor de frontale afdeeling van den nucleus lentiformis van het striatum. Er is daarom in fig. 620 een afbeelding gegeven van het cellenbeeld, dat, volgens N i s s I's methode gekleurd, in het striatum zichtbaar wordt op de plaats, waar de commissura cerebri anterior, eer zij uitstraalt in de slaapkwab, nog subputaminaal is gelegen. Daar is het mogelijk om tegelijkertijd het basale deel van het putamen, een groot deel van den nucleus pallidus en den nucleus hypolenticularis of basillaris (verg. Deel IV, p. 140) te overzien.

Sluiten