Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verstaan. In de tot dusver- behandelde sneden bestaat het uit twee stukken. Een frontaal stuk schijnt een deel van het rhinencephalon uit te maken en ligt direct occipitaal van den ventriculus olfactorius. Een occipitaal stuk ervan schijnt veeleer bij het pallium te behooren en ligt direct latero-frontaal van de optische straling, die hier als corona radiata getroffen is.

In de beide eerstvolgende sneden, die in fig. 646. A No. 227 der serie en in fig. 646 B. No. 254 der serie zijn afgebeeld, om de dorsale uitbreiding der verwonding (wederom door een zwarte striem met x aangegeven) te leeren kennen, ervaart men dat deze beide stukken tot vereeniging komen.

In beide sneden is de linker onderhoorn nog open, als gevolg der afsnijding van het subic-ulum cornu Ammonis en is dientengevolge zoowel de Ammonshoorn als de fimbria fornicis waarin zij eindigt, tot atrophie gekomen. De snede is in het ganglion geniculatum mediale naar binnen gedrongen, heeft in fig. 646 A het veld van den lemniscus medialis reeds grootendeels en in fig. 646 B zelfs volkomen gekliefd. Voorts valt de snede frontaal van de roode kern, welker frontale straling eveneens door haar (fig. 646 B) doorsneden wordt.

Men ziet in beide sneden van de plaats der verwonding een bundel ontaarde vezels ontspringen. Deze vezels hebben hare mergscheeden verloren en in het Weiger t-praeparaat der capsula interna doen zij zich voor als verzameld in een licht gekleurd veld midden in de capsula interna, ventraal en dorsaal geflankeerd door stralingen van intensief zwart gekleurde vezels. De normale ventrale straling is in hoofdzaak de optische straling, die naar de corona radiata gaat. Deze is ongedeerd, omdat het corpus geniculatum laterale met daarboven geplaatste radiatio optica (fig. 646 B en fig. 647 A) door de snede niet is getroffen en uit haar bouwt zich dan ook in hoofdzaak de corona radiata op, die dus tot nu toe, d. w. z. in het ventro-occipitale-gedeelte voor een groot deel uit de optische straling bestaat.

De dorsale ongedeerde straling is eveneens een intacte straling, ten deele voor de hersenschors, ten deele voor een bepaald striatnm-gedeelte. Nog steeds wordt in beide figuren de rechter hemispheer iets meer dorsaal getroffen dan de geopereerde linker.

Rechts heeft het temporale, weinig intensief gekleurde gedeelte der commissura anterior cerebri zich van de z.g. capsula externa losgemaakt, links hangen beide nog samen. Bovendien streeft dit commissuur-gedeelte om het veel intensiever gekleurde rhinencephale deel der commissuur te bereiken. In fig. 646 A is dit rechts reeds bijna het geval. Links is dit daar nog niet zoo ver; het rhinencephale deel der commissura anterior ligt daar nog en behoort tot het voorste been der capsula interna in het rhinencephalon. Beide onderdeelen der commissura anterior hebben zich echter in fig. 647 A vereenigd en gaan te zamen naar de overzijde. Rechts gaat ook de scheiding tusschen een frontaal en een occipitaal stuk van het striatum verloren. De capsula externa, die uit het rhinencephalon occipitaal-waarts liep en die, welke uit de corona radiata frontaal-waarts ging, hebben zich

Sluiten