Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waaruit zeer veel vezels zijn verdwenen, zal ons thans nader moeten bezig houden.

Voorop moet worden gesteld, dat het in hoofdzaak zal worden gevormd door vezels, die volgens W a 11 e r's degeneratie-wet ontaard zijn. Na ruim 3 maanden zal er van zulke vezels wel niet heel veel meer over zijn. Wel kunnen er daartusschen ook vezels voorkomen, die door axipetale atrophie zijn vernield, wanneer de aangebrachte verwonding niet zeer ver van de plaats van haar oorsprong heeft aangegrepen, wat ten opzichte van het striatum hier het geval is.

In verband met de hierboven beschreven verwonding mogen wij aannemen, dat het aaneengesloten veld uit een aantal verschillende ontaarde bundels is opgebouwd.

1. Een bundel, die uit de gekwetste temporo-occipitale hersenschors, in caudale richting, tot W a 11 e r's degeneratie is gebracht. Hij gaat dorsaal van de optische straling in het veld van ontaarde vezels en waarschijnlijk draagt deze bundel ertoe bij, om het defect in de verbinding tusschen capsula interna en corona radiata te veroorzaken, dat wij in fig. 646 B hebben gezien, tengevolge waarvan de lenskern schijnbaar in den staart van den nucleus caudatus overgaat.

2. Een bundel, die als gevolg van de doorsnijding van den lemniscus medialis, in centripetale richting, tot W a 11 e r's degeneratie is gedwongen. Dit heeft meer dan één gevolg. Vooreerst gaat een klein deel dezer vezels door den „carrefour sensitif" heen, zonder onderbreking voort naar de parietale hersenschors. Het grootste deel der vezels van dezen bundel eindigt echter in de latero-ventrale kernen van den thalamus. Deze kernen bevatten echter noch vezels, noch cellen. Het te gronde gaan der thalamo-petale vezels, zoo dicht bij de kernen waarin zij eindigen, heeft de cellen in die kernen tot ondergang gedwongen en daarmee het systeem, dat uit den thalamus naar de parietale afdeeling der hersenschors gaat.

3. Vezelbundels, die als gevolg van de laesie der dorsale straling der roode kern en van het dorsale gedeelte van het tegmentum teniet gaan. Dit is een zeer gemengd geheel van vezels. Vooreerst een vezelbundel, die uit de roode kern ontspringt, door W a 11 e r's degeneratie verdwijnt en naar het „centre médian" van den thalamus gaat.

Vervolgens bundels uit de roode kern naar het striatum en uit het striatum naar de roode kern, de eerste door W a 11 e r 's degeneratie, de andere door axipetale ontaarding getroffen. Eindelijk vezelbundels, die uit het striatum verder caudaal-waarts gaan, of van meer caudale plaatsen van het zenuwstelsel het striatum zoeken. De laatste hebben dan door axipetale degeneratie geleden, de eerstgenoemde door die van W a 11 e r.

Met deze opvattingen voor oogen, moeten wij thans de veranderingen nagaan, die wij tengevolge van de verwonding in het striatum van dit konijn hebben kunnen vaststellen.

Allereerst in de vezelpraeparaten dezer kern. Om dit toe te lichten, winklbb, v. 9

Sluiten