Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wat daarentegen de uitvoerende stelsels van het striatum betreft, de doorsnijding er van is de aanleiding geworden tot een omvangrijke cel-degenera tie in het striatum.

Deze celdegeneratie blijft echter beperkt tot de groote cellen in den nucleus pallidus. Daarin verdwijnen er een groot aantal, voorts zijn er daarin talrijke groote cellen gezwollen, uiteengevallen of in korrelhoopjes veranderd, teiwijl in het putamen en in den nucleus caudatus hoogstens verkleining der cellen wordt gezien.

De nucleus pallidus is dus de uitvoerkern van het striatum.

Daarmede wordt niet bedoeld te zeggen, dat dit deeenigekernmetuitvoercellen zou zijn. Wellicht zijn er ook in het putamen enkele en verspreide cellen, die er bij hooren. Stellig waren ook bij dit konijn in den nucleus basillaris, die daar een tamelijk machtige kern is, een niet onbelangrijk aantal gedegenereerde groote cellen te vinden. Naast den nucleus pallidus staan dus de verspreide groote cellen in het putamen en in den nucleus basillaris. Maar de nucleus pallidus is de meest gewichtige van hen. Waarheen nu deze uitvoerbanen voeren is aan de hand van het bovenbeschreven experiment moeilijk na te gaan. Ten minste niet bij konijnen, die al zeer weinig degeneratie van vezels in caudale richting vertoonen, die met M a r c h i-methode zichtbaar kunnen worden gemaakt. Ook hierop wordt bij het volgende experiment teruggekomen.

Bezien wij thans een ander experiment, wederom bij het konijn. Daar is dezelfde operatie als bij het vorige beproefd, maar de radiatio optica is zoomin als de pes pedunculi geheel gespaard gebleven en behalve de doorsnijding van het tegmentum in de regio subthalamica is er bovendien een omvangrijke verwonding van den thalamus opticus tot stand gekomen.

In fig. 651 is wederom een stereoskopische foto der hersenverwonding I>ijgevoegtI. \ ergelijkt men haar met de foto die in fig. (tl4 werd gegeven, dan blijkt dadelijk, dat de schorsverwonding in het nu te beschrijven geval zich veel verder in frontale richting uitbreidt dan in de vorige waarneming, maar bovendien is deze schorsverwonding veel grooter.

Van deze konijnenhersenen is het voorste gedeelte naar Weigert1' a 1 en met karmijnkleuring bewerkt. Van den hersensteel en van het caudale deel der medulla oblongata zijn M a r c h i-praeparaten gemaakt en daar tusschen in is een stuk der V a r o 1 s-brug weder gewoon bewerkt.

Bovendien heeft dit dier ruim 2 maanden geleefd, terwijl het dier deivorige waarneming na 3 maanden werd opgeofferd.

De verwonding bij het tweede konijn aan den hersensteel toegebracht, is in fig. 652 afgebeeld. Omdat de plaats van doorboring der linker hemispheer meer frontaal ligt, dan in het vorige geval, kon de steelverwonding niet worden verricht, zonder tevens het frontale gedeelte van den A m m o n shoorn geheel en al op te offeren. Dientengevolge is de atrophie van de columna

Sluiten