Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en richt zich naar het midden van den thalamus, waar men misschien van een „centre médian ' van Luys (c. M. th.) zou kunnen spreken.

Evenals in de vorige sneden wordt deze instraling door reticula van grijze stof, waarin een aantal zeer groote cellen voorkomen, onderbroken en kan men daarin onderscheiden een dorsale af deeling, die de instraling uit de capsula interna onderbreekt (n. ret. th. dors.) en een andere, ventrale afdeeling, die op den hersensteel rust. De laatstgenoemde kan men weder onderverdeelen in twee kernen, van welke de meest laterale, de centrale afdeehng der reticulaire kern vormt (n. ret. med. th.) en de meest mediale de ventrale afdeeling dezer kern in engeren zin (n. ret. th. vent.). Geleidelijk zet deze afdeeling zich voort in de stria medullaris ventralis thalami, die veel vezelrijker is, maar ook veel cellen bevat. De stria rust op de regio subthalamica,

die haar ventraal begrenst.

De laterale kern wordt nog in beide afdeelingen, zoowel in haar ventrale (n. lat. th. b.), als in haar dorsale afdeeling (n. lat. th. a.) getroffen en heeft thans haar grootste uitbreiding bereikt. Het ganglion habenulae is slechts weinig veranderd, maar de mediale kern, de intermediaire kern en de ventrale kern hebben groote veranderingen ondergaan.

De mediale kern strekt zich dorsaal van en over den bundel van V i c q d' A z y r heen tot aan de intermediaire kern uit. Men kan van de mediale kern hier een laterale afdeeling (n. med. th. c.) met kleinere cellen, een dorsale afdeeling (n. med. th. a.), wier tusschenstof zich zeer intensief kleurt, met veel grootere cellen en een ventrale afdeeling (n. med. th. 1).), die, in de eveneens sterk gekleurde tusschenstof slechts kleine cellen bezit, onderscheiden.

De intermediaire kern, die door haar ligging in de middellijn (n. ce. th.), de peri-ependymaire kern (n. perip.) in twee deelen scheidt, heeft thans de gedaante van een kern met twee vleugels. De dorsale vleugel (al. do. n. ce.) gaat tusschen het bovenstuk der peri-ependymaire kern en de mediale kern heen, de ventrale vleugel (al. ve. n. ce.) tusschen het onderstuk der peiiependymaire kern en de mediale kern. Ook deze kern neemt de kleuring der tusschenstof gretig aan en is daardoor nauwlijks van de mediale kern af te grenzen. Later spreken wij van alle afdeelingen der mediale kern, gezamenlijk met de intermediaire kern, als van een dorsale of mediale thalamus-kern.

De ventrale kern, die thans bijna haar grootsten omvang heeft verkregen, ligt tusschen de straling der capsula interna en den bundel van V i c q d' A z y r, door de stria medullaris ventralis gescheiden van den hypothalamus. Deze stria gaat in de reticulaire kern over. Tusschen haar en de laterale kern vindt men nog altijd een stuk van den nucleus magno-cellularis (n. magnoc. th.) vertegenwoordigd.

Deze kern wordt door sommigen zoowel om haar groote cellen als om haar plaatsing, wel eens beschouwd als de meest laterale uitlooper dei mediale kern. Door mij wordt zij bij de laterale kern gerekend.

De zeer groote ventrale kern, die wel van alle de meest intensieve kleuring

Sluiten