Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van den nucleus geniculatus medialis beschreven, gevolg van een atrophie van de slaapkwab. Ook hebben wij de omvangrijke atrophie leeren kennen van de laterale, ventrale en mediale kernen (Deel II, fig. 333, p. 370, fig. 335^ p. 373) na omvangrijke laesies in de middelpartijen der corona ra'diata.

In hoofdstuk XIII (Deel IV, fig. 564, p. 145, fig. 569, p. 157) hebben wij zelfs uitvoerige teekeningen van die veranderingen gegeven.

Daarnaast staat het vast, dat de nucleus praebigeminah's, die bij de experimenteele wegneming der geheele hersenschors (Deel I, fig. 35, p. 78) behalve een verlies aan vezels, vrijwel onveranderd blijft, ook bij zeer groote haarden in de corona radiata weinig atrophieert.

Men mag dus aannemen, dat een aantal kernen, die wij de hoofdkernen van den thalamus noemen, zoowel bij den mensch als bij de hoogere zoogdieren afhangen van den cortex pallii.

2. De studie der primaire aandoeningen van den thalamus in verband met

de klinische verschijnselen bij de dragers ervan waargenomen en haar beteelcenis voor de functie van den thalamus.

Primaire aandoeningen van den thalamus komen herhaaldelijk voor 1X> verschijnselen, die zich daarbij voordoen, hebben een groofcen invloed geoefend op de voorstellingen, die wij ons van de functie van dit orgaan geleidelijk hebben gemaakt.

Eigenlijk beginnen onze voorstellingen daaromtrent, toen W e r n i c k e een nieuw ziektebeeld invoerde, waaraan hij den naam gaf van „verlamming der tast voorstellingen '. Daarmee bedoelde hij een ziektebeeld, waarbij de rager, bijv. met de hand, aanraking, pijn- en warmte-prikkels waarnemen kan (wiens tastwaarneming derhalve behouden is), maar toch niet in staat is, om bij gesloten oogen, voorwerpen op den tast te herkennen. Dientengevolge scheen het hem toe, dat de tast voorstelling, uit de tastwaarneming a ge eid, verloren was gegaan. Tegelijkertijd merkte hij op, dat de lijders aan deze ziekte niet goed kunnen beoordeelen welken stand in de ruimte een extremiteit op een gegeven oogenblik inneemt, ja, somwijlen wisten zij zelfs niet of zij wel in het bezit waren der betrokken extremiteit of van de geheele lichaamshelft.

Bij een dezer lijders had Wernicke een verwoesting waargenomen van het gekruiste onderste wandkwabje en hij stelde zich voor, dat mogelijkerwijze in dit gedeelte der pariëtale hersenschors, de bij dien 'lijder behouden tastwaarnemingen verwerkt zouden kunnen worden, tot de bij hem verloren gegane tastvoorstellingen.

Het tenietgaan dezer scherp omschreven hersenwinding zou derhalve m staat zijn een ziektebeeld te geven, waarbij, ruw gesproken, de tastwaarneming ongedeerd of weinig gedeerd voortbestond, terwijl de tastvoorstellinc verloren was gegaan.

W e r n 1 c k e wist zeer goed, dat elke tastwaarneming, wilde zij op

WINKLER V.

20

Sluiten