Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vastgesteld, die vlak onder de kernen van Gol 1 en Burdac h, de achterstrengen en het caudale einde dezer kernen volkomen had verwoest, maar het capitale einde der kernen, de oorsprongskruising der lemnisci en de lemnisci zelf volkomen ongedeerd had gelaten. Tn dit geval (vers. Dr. Gans. Over tastbhndheid enz. Diss. Inaug. Amsterdam 1915. p. 22) was de verspreidingswijze der propno-receptieve stoornis, zooals zij bij thalamus-haarden pleegt te zijn. De waarneming van passieve bewegingen was aan de distale gedeelten der extremiteiten, aan vingers en teenen, sterk gestoord, nauwelijks aan de groote gewrichten. De tast- en pijnprikkels werden daarentegen overal goed waargenomen.

Trouwens ook bij thalamus-haarden komt het somwijlen voor, dat de

waarneming van aanraking, pijn of warmte ten naasten bij ongestoord is

Dan zijn echter in sterke mate gestoord de waarnemingen van de proprio-

receptiviteit afkomstig, bijv. de waarneming van de grootte der W e b e r'sche

tastkringen (diacrisis), van de bewegingen, die aan een gedeelte van het

lid worden meegedeeld (passieve bewegingen) en van de bewegingen die

er willekeurig mee worden verricht, Zoo was het bijv. bij den kleinsten haard

in ( en thalamus, die ooit door mij werd waargenomen en die in Deel I. fig. 156.

p. 323 werd afgebeeld. Toch bestond bij die patiënt een volkomen astereognosie van de hand.

Daarnaast wordt echter in fig. 715 een hersendoorsnede in teekening gebracht, die door de grootste afmeting van een thalamus-haard gaat, en die aanleiding had gegeven tot het ontstaan van meer samengestelde verschijnselen

Vooreerst werden er behalve de stoornis der gevoelsfuncties een aantal nevenbewegingen gezien, van choreatischen aard, die mogelijkerwijze van een haard m den thalamus afhankelijk waren, maar misschien ook op rekening konden worden gesteld van een kleinen haard, niet grooter dan een hennepkorrel, die daarnevens in het putamen van den nucleus lentiformis werd gevonden.

Bij deze lijderes waren de gevoelsstoornissen ook van zeer bij zonderen aard. Er was aan de distale einden der beide extremiteiten een zeer sterke stoornis in de waarneming van aanraking, pijn en warmte. Daarentegen was de stoornis der proprio-receptieve waarneming daar gering. Zij bleef beperkt tot een vrij belangrijke vergrooting der tastkringen van Web er aan de vingers en tot bemoeilijking der waarneming van langzaam verrichte bewegingen, met de vingers. Toch was de astereognosie in de hand ook in dit geval volkomen.

Het schijnt dus wel, alsof een zeer sterke stoornis in de proprio-receptieve waarneming op zich zelf voldoende is, om de astereognosie te doen ontstaan. Ook flat de astereognosie nooit wordt waargenomen, als er niet eenige, zij het dan ook lichte stoornis der proprio-receptieve waarneming aanwezig is. In de meerderheid der gevallen van astereognosie is echter zoowel de waarneming bemoeilijkt voor de proprio-receptieve impulse'h, als die voor de impulsen van aanraking, pijn en warmte.

Sluiten