Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

weg, geboren. Geleidelijk maken de instellingsreflexen uit de geluidsgolven er een imiteerende klank-beweging van.

Op het hoogste niveau, dat bij dieren nog maar gebrekkig, bij den mensch tot veel hooger ontwikkeling is gekomen, worden deze klanken ook met de waarnemingen der gnostische zintuigen verbonden. Zij worden vast verbonden met woorden. Het komt tot echo-spraak en verstaan van woorden.

Ten slotte gaat, als ook denken in woorden mogelijk is geworden, de gnostische beteekenis dezer functie in sterke mate vooruit. Langs een omweg dragen de impulsen uit den Nervus octavus in hooge mate bij tot de verdere ontwikkeling van ons gnostische leven.

Bij deze octavus-impulsen komt een nieuwe functie van het diëncephalon naar voren en wel de inschakeling van een groot, onbewust, door instellingsreflexen opgebouwd, door het mesencephalon beheerd geheel, de lichaamshouding, d. w. z. een gedeeltelijke voorbereiding tot de voorstelling van de ikheid.

4°. De vegetatieve impulsen en die uit het rhinencephalon.

Wellicht schuilt in de verwerking dezer impulsen wel het meest interessante gedeelte van de functie van het diëncephalon.

Vegetatieve impulsen worden uit alle organen van het lichaam langs centripetale wegen geleid naar praevertebrale en vertebrale vegetatieve of sympathische ganglia.

Nog meer perifeerwaarts kunnen zelfs axon-reflexen plaats vinden en in de hoog-georganiseerde beweeglijkheid der ingewanden wordt zelfs door eigen groepen van zenuwcellen in den darm wand voorzien.

De twee ketens der praevertebrale en vertebrale kernen zijn vooruit geschoven deelen van het centraal zenuwstelsel. Het bestaat als het buikzenuwstelsel bij vele ongewervelde dieren.

Het is met het overige centrale orgaan in centrifugaal en centripetaal verband. Men is gewoon de, in de sympathicus-streng gelegen reeks van vertebrale celgroepen, als het eigenlijk sympathische systeem te onderscheiden van de praevertebrale celgroepen. Physiologische overwegingen geven den doorslag om in het laatste systeem van celgroepen een para-sympathisch systeem te zien. Het eerste dient in eerste instantie voor de innervatie der bloedvaten, het laatste in de eerste plaats voor de innervatie van klieren. Beide stelsels vinden in het centrale buisgrauw en in de daaraan grenzende paraventriculaire kernen (die in de medulla oblongata en in de sacrale afdeeling van het ruggemerg zich tot formeele z.g. parasympathische centra ontwikkelen) een centrale vertegenwoordiging.

Voorts wordt de substantia grisea centralis veel spoediger door chemische stoffen, die in de lichaams-vochten zijn opgelost, geprikkeld dan de rest van het centrale orgaan. Zulke directe chemische prikkels (koolzuur, hormonen uit de endocrine klieren, tal van verschillende zouten in het bloed) grijpen zelfs bij voorkeur daar aan, waar de hoogste vertegenwoordiging van de regulatie der stofwisseling, der respiratie, circulatie, van het temperatuursbe-

Sluiten