Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

afwijkingen te bestaan, terwijl veelal ook in de longen enkele tuberkels te vinden zijn.

Klinisch blijkt van deze tuberculose dikwijls niets en ook de anatomische verandering der bijnieren onttrekt zich gewoonlijk aan onze waarneming, omdat deze organen door haar ligging zoo slecht toegankelijk zijn voor plaatselijk onderzoek. Toch kan men erin slagen met groote waarschijnlijkheid de tuberculose der bijnieren vast te stellen, n.1. wanneer het zieke weefsel meer of minder sterk verkalkt is. Men vindt dan op de Röntgenfoto ondoorschijnende plekken boven de nieren, links iets meer mediaal dan rechts; begrijpelijkerwijze kunnen deze schaduwen vrij veel grooter zijn dan normale bijnieren.

Gaan de bijnieren in zeer korten tijd te gronde, b.v. door bloeding of thrombose, dan sterft de patiënt in enkele dagen onder heftige verschijnselen van den kant van het centrale zenuwstelsel en van het maagdarmkanaal. Deze gevallen kan men eigenlijk niet rekenen bij den m. Addisonii, want dit is een chronische ziekte, die begint met spoedige vermoeidheid en met een gevoel van zwakte, die langzaam toenemen en in het beloop der aandoening de belangrijkste klachten blijven; objectief laat de spierzwakte zich met den dynamometer of met den ergograaph gemakkelijk vaststellen.

De andere symptomen plegen eveneens geleidelijk te verergeren, zoodat ten slotte de patiënt onder toenemende verslapping en cachexie sterft. Er komen echter wel uitzonderingen op dezen regel voor. Soms treedt een zoo duidelijke verbetering op, dat men aan de juistheid der gestelde diagnose gaat twijfelen. Misschien is er dan naast de destructie een compensatoire regeneratie, zooals wij dat ook bij andere chronische atrophieën kennen. Daar verreweg de meest veelvuldige oorzaak de tuberculose is, is het zeer goed denkbaar, dat om den tuberculeuzen haard heen een collaterale ontsteking heeft bestaan, die tijdelijk een functio laesa van het ontstoken weefsel heeft veroorzaakt; gaat nu de collaterale ontsteking terug, dan komt met de

Sluiten