Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

op elkaar uit, zoodat circulatiestoornissen optreden (tlirombosen) en gedeelten van het slijmvlies necrotisch worden. Dit necrotische weefsel wordt onder bloeding uitgestooten, maar de dieper gelegen slijmvlieslagen groeien verder, zoolang de hormoonproductie uit den follikel aanhoudt. Hierin treden dan weer thrombosen en necrosen op, zoodat een echte circulus vitiosus tot stand gekomen is. De bloedingen, die bij deze glandulaircystische hyperplasie van het baarmoederslijmvlies optreden, duren dan ook vaak zeer lang.

De diagnose is alleen te stellen door een microscopisch onderzoek van het met de curette verwijderde slijmvlies. De trias: cysteuze klieren, thrombosen en necrosen maakt het meestal gemakkelijk den juisten aard der aandoening te herkennen.

Ten slotte moet als oorzaak van metrorrhagieen, die direct onder hormonalen invloed ontstaan, de granulosaceltumor van den eierstok genoemd worden. Gemeenlijk oefenen eierstoksgezwellen geenerlei invloed uit op den menstrueelen cyclus; de cellen, waaruit de granulosacelgezwellen bestaan, en die, zooals de meeste onderzoekers thans aannemen, ontstaan zijn uit de granulosacelstrengen, die van het kiemepitheel der eierstoksoppervlakte naar binnen groeien, hebben evenwel het vermogen follikelhormoon te vormen. Door deze vermeerderde hormoonproductie wordt de baarmoeder grooter en het slijmvlies vertoont het beeld van de bij de metropathia haemorrhagica beschreven glandulair-cystische hyperplasie en op dezelfdewijze als hier treden uit dit slijmvlies onregelmatige bloedingen op. Deze gezwellen kunnen op eiken leeftijd voorkomen; het meest zijn zij echter na de menopauze aangetroffen of bij zeer jonge meisjes.

De behandeling der uterusbloedingen met hormonen kan uit den aard der zaak, gezien de verschillende aandoeningen, die oorzaak dezer bloedingen kunnen zijn, slechts bij een beperkt aantal der gevallen worden toegepast. Bij hypermenorrhoe wordt dikwijls een goed gevolg gezien

Sluiten