Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ziekelijke aandoeningen vernietigen de testikels of geven aanleiding tot hun operatieve verwijdering.

3. Castratie wegens religieuze redenen. Hiertoe behooren niet de resten van het eunuchendom in Mohammedaansche landen: de Islam verzet zich uitdrukkelijk tegen het castreeren. Wij hebben zeer speciaal een christelijke secte op 't oog, die, uit Rusland afkomstig, thans een toevlucht in Roemenië heeft gezocht: die der Slcopten of Hashólnihs. Van vrijwillige castratie, gelijk sommigen meenen, is hier wel geen sprake, althans niet in de meeste gevallen. Bij de vrouwen vindt in plaats van castratie amputatie plaats van clitoris, labia en mammae.

4. Eugenetische castratie. In sommige landen steekt de laatste jaren een oud denkbeeld met hardnekkigheid den kop op n.1. rasverbetering door ongewenschte elementen van de voortplantingsmogelijkheid uit te sluiten. Wij kunnen het pro en contra hiervan des te gevoegehjker in het midden laten, waar voor deze sterilisatie zeker niet het verwijderen der testikels (= castratie) noodzakelijk is.

5. De uiterst zeldzame, aangeboren volkomen testikelaplasie.

Symptomatologie

De gevolgen der castratie zijn in wezen tweeërlei, in overeenstemming met de tweevoudige functie der testikels. Deze klier heeft nl. een uitwendige afscheiding (indien men althans de productie van levende zaadcellen zoo noemen wil) en daarnaast een interne secretie, waarbij een hormoon, of liever een hormonenmengsel, wordt afgescheiden, dat verantwoordelijk is voor de z.g.n. mannelijke kenmerken van morphologischen, functioneelen, en waarschijnlijk met eenige restrictie, ook voor die van

psychischen aard.

Wat de uitwendige afscheiding betreft, daarover kunnen wij kort zijn: het lijdt geen twijfel dat de mogelijkheid van zich voort te planten met de zaadproductie verdwenen is, nadat de testikels werkelijk zijn "verwijderd.

Sluiten