Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en eventueel flauw vallen. Hij is lichamelijk en geestelijk gemakkelijk vermoeibaar.

Zijn karakter wordt beschreven als weinig levendig, humeurig, egocentrisch resp. egoïstisch, met een neiging tot wreedheid, jaloezie en bij sommigen bigotterie. Zijn aard zou vaak lui zijn. Het zal wel nooit geheel uit te maken zijn hoever deze psychische veranderingen, die trouwens niet algemeen zijn, direct volgen uit het gemis der testikelsecretie, dan wel een geestelijke reactie uitmaken op de bewustheid van hun toestand..

Overzien we de genoemde verschijnselen, dan zijn ze wel alle zonder moeite op te vatten als een gevolg van het wegvallen der interne secretie van de testes, dus als een ontmanning, niet als een vervrouwelijking. Over enkele punten kan men twijfelen: de mammae-ontwikkeling, van sommigen, gepaard aan de „vrouwelijke" vetverdeeling en, in sommige gevallen, gelaatsuitdrukking, worden van bepaalde zijde als feminisatie beschouwd, waarvoor een veranderde bijnierfunctie aansprakelijk wordt gesteld. Hiertoe geven geïsoleerde waarnemingen bij bijnierschorstumoren (zie hoofdstuk hirsutisme) bij volwassen mannen aanleiding. Er zij echter op gewezen, dat noch in de kliniek, noch in het experiment aanwijzingen te vinden zijn voor een invloed van de bijnier op de geslachtsorganen buiten de gonade om.

Therapie

Uit den aard der zaak is van therapie alleen sprake geweest bij gevallen van castratie door een ongeluk of tengevolge van een ziekte. In de eerste plaats heeft men daarbij implantaties van testes uitgevoerd. Zelfs indien met mensehelijk materiaal werd gewerkt, schijnen de resultaten in de gunstigste gevallen voorbijgaande te zÜn geweest, en dan nog uitsluitend betrekking te hebben op een interne secretie van het implantaat. Het eerste mag verwondering baren, daar bij dieren een lang in leven blijven althans van het LETDiG'sche apparaat meer regel

Sluiten