Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in den aanvang van haar lijden sterk en krachtig te hebben gevoeld; later treedt een abnorme vetlijvigheid op, die weer kan verdwijnen. De vetafzetting is in den regel het sterkst in het gelaat, op den bovenbuik (hier als twee dikke plooien, die zich naar de flanken uitstrekken), op de billen, bovenarmen en bovenbeenen; handen en voeten plegen vrij te blijven. Een enkele maal is deze adipositas, die in den regel gelijkmatig, zelden knobbelig is, pijnlijk, wat haar tezamen met de localisatie, groote overeenkomst met de ziekte van Dercum (adipositas dolorosa) geeft. Zoowel de vetafzetting als de oedemen, die men in een later stadium bij bijniertumoren vaak waarneemt, kunnen een uitgebreide vorming van striae veroorzaken. De talgklieren in het gelaat worden vaak opvallend groot.

Het bovenstaande geldt voor volwassen vrouwen vóór de menopauze. Komt de tumor na de menopauze dan treden soms metrorrhagieën op; in den regel ontstaan alleen stoornissen door het gezwel ter plaatse, eventueel door metastasen.

Dit geldt ook voor den volwassen man: slechts bij hooge uitzondering treedt bij dezen een duidelijke invloed aan den dag op de geslachtsorganen. Bij deze femininisatie worden de testes klein, de potentia virilis neemt af, de mammae worden groot en pijnlijk en kunnen zelfs zog afscheiden, de areola mammae wordt donker, de beharing kan toenemen, maar zij wordt niet van het vrouwelijke type; vetzucht en acne faciei kunnen erbij komen; de stem blijft laag.

In bijna al deze gevallen vindt men een grootere of kleinere mate van hypertrichosis.

De bovengenoemde verschijnselen zijn door Apert samengevat onder het syndroom Mrsutisme of hirsuties. Het is volgens hem met enkele uitzonderingen een verschijnsel van een aandoening der bijnierschors en het is gekenmerkt 1°. doordat bij een vrouw zich een haargroei vertoont met mannelijk type, terwijl het 2°. komt tot abnormale vetvorming en in meer of mindere mate zich

Sluiten