Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lijke eigenschappen. Apert waarschuwt er in zijn eerste beschrijving voor, dat men hirsutisme niet moet verwarren met hypertrichosis (Fig. 4).

De echte pubertas praecox, met den eventueel aantoonbaren tumor van testis of ovarium, wijst het genitaalapparaat als oorsprong der afwijking aan. De verschijnselen van den hersentumor, tezamen met de omstandigheid, dat de patiënt een jongetje is, zullen in een gegeven geval onze aandacht vestigen op de epiphysis als sedes morbi. Acht men de bijnierschors de oorzaak der aandoening, dan gelukt het soms steun voor deze opvatting te vinden doordien de tumor, die vaker links dan rechts zit, zoo groot kan worden, dat hij tijdens het leven door Röntgenonderzoek of palpatie als bijniergezwel herkenbaar wordt.

Voor deze schorsgezwellen wordt nog al eens de naam hypernephroom gebezigd, maar dat dunkt mij niet .verstandig, omdat hiermee verschillende gezwellen worden aangeduid. Sommigen bedoelen n.1. met hypernephroom een van de bijnier uitgaanden tumor, waarbij de aard en de nauwkeurige plaats van uitgang (stroma, merg, schors) in het midden worden gelaten; anderen verstaan onder hypernephroom in de nier gelegen gezwellen, die ook wel Graw iTz-tumoren worden geheeten, en die den naam van hypernephroom dragen, omdat men dacht, dat zij ontstaan uit zoogenaamd verdwaalde, d.w.z. ten tijde der embryonale ontwikkeling van de nier door deze omsloten stukjes bijnierweefsel. Deze opvatting is thans voor een goed deel weer verlaten, en daar bovendien de ziekteverschijnselen van deze gezwellen geheel andere zijn dan die, welke door een echten bijniertumor worden veroorzaakt zij geven nooit de eigenaardige groei- en ontwikkelingsstoornissen — moet men liever den verwarring stichtenden naam hypernephroom niet meer gebruiken.

Heeft men de diagnose bijniertumor gesteld, dan zal men, ondanks de slechte prognose, natuurlijk de operatie aanraden, tenzij deze gecontraindiceerd mocht zijn (b.v.

Sluiten